New Page 1

   

GRAVITY (2013)

Σκηνοθεσία : Αλφόνσο Κουαρόν

Πρωταγωνιστούν : Σάντρα Μπούλοκ, Τζώρτζ Κλούνεϊ

Η βροχή από τα κομμάτια ενός διαλυμένου διαστημικού σταθμού διακόπτει βίαια τις εργασίες μιας ομάδας αστροναυτών κι αφήνει μόνους επιζώντες στο διάστημα την Δρ.Ράϊαν,ικανότατη μηχανικό,και τον έμπειρο κοσμοναύτη Ματ Κοβάλσκι.Οι δυο τους καλούνται να καταβάλουν υπεράνθρωπες προσπάθειες προκειμένου να επιβιώσουν.

Ο άνθρωπος εντελώς μόνος με αντίπαλο τη φύση….όχι ακριβώς..αυτή τη φορά είναι κυριολεκτικά χαμένος στο διάστημα,ένα διάστημα που μοιάζει πιο τρομακτικό από οποιοδήποτε φυσικό περιβάλλον που του θυμίζει  πόσο μικρός και πόσο ασήμαντος είναι.Ούτε θάλασσες γεμάτες από απειλητικά πλάσματα,ούτε πελώρια βουνά με θηρία και αντίξοες καιρικές συνθήκες,ούτε νησιά στη μέση του πουθενά….εδώ έχουμε το πουθενά αυτοπροσώπως!Αυτή η μοναξία με μοναδικό σκοπό την επιβίωση έχει κινηματογραφηθεί κάμποσες φορές στο παρελθόν και ασφαλώς αποτελεί ένα δύσκολο είδος σινεμά.“Στο διάστημα κανένας δεν θα ακούσει την κραυγή σου” αυτή ήταν η διαφημιστική ατάκα του ALIEN και ήταν όντως πάρα πολύ εύστοχη.Δεν μπορείς να περπατήσεις,δεν μπορείς να κολυμπήσεις,δεν μπορείς να ξεκουραστείς…μπορείς μόνο να αιωρείσαι, να αισθανθείς όπως ένα μικρό κομμάτι χαρτί που το παρασέρνει ο άνεμος.

Ο Κουαρόν επεξεργαζόταν την ταινία για έξι χρόνια και μάλιστα όταν τον ρώτησαν αν ένοιωσε ικανοποιημένος μετά το τέλος των γυρισμάτων εκείνος δήλωσε αφοπλιστικά “αυτό που νιώθει κανείς μετά όταν τελειώσει μια τέτοια περιπέτεια δεν είναι ικανοποίηση αλλά ανακούφιση”.Ας ξεκινήσουμε όμως από τα βασικά,η ταινία γυρίστηκε με το σκεπτικό του τρισδιάστατου και αυτή ήταν μια πάρα πάρα πολύ καλή ιδέα.Ο σκηνοθέτης συνειδητοποίησε πως αν ήθελε τον θεατή του καρφωμένο στα καθίσματα γυρίζοντας ένα φιλμ γύρω από την νεκρική ησυχία και το απέραντο διαστημικό χάος θα έπρεπε να τον φέρει στη θέση των ηρώων του, ε λοιπόν αυτό επιτυγχάνεται από το πρώτο δευτερόλεπτο!!!!Αιωρείσαι και στιγμές στιγμές φοβάσαι μη χάσεις τη γη από τα μάτια σου, ακόμα κι αν δεν έχεις υψοφοβία αποκτάς.Η κάμερα μπαίνει μέσα στα σκάφανδρα και θαμπώνει τα τζάμια καθώς η αναπνοή βγαίνει αγχωμένη ενώ η ορατότητα αριστερά και δεξιά δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα.

“Ο πλανήτης Γη είναι θλιμμένος κι εγώ δεν μπορώ να κάνω τίποτα” οι στίχοι από το Space Oditty του David Bowie ήρθαν στον νου ταυτόχρονα με τα πρώτα διαστημικά πλάνα της μικρής μας γαλάζιας σφαίρας,ο Κουαρόν δίνει δείγματα σινε-δεξιοτεχνίας και του βγάζεις το καπέλο,από τις πιο πειστικές ατμόσφαιρες που έχει να δείξει ο κινηματογράφος εδώ και χρόνια.Αλλά η κάμερα του Μεξικάνου κινηματογραφιστή έχει κι άλλον άσσο στο μανίκι της κι αυτός είναι η αφήγηση.Αν σκεφτούμε πως τα 92 λεπτά περνούν απίστευτα γρήγορα σε μια ταινία με θέμα τη μοναξιά και με το μεγαλύτερο μέρος της να περιστρέφεται γύρω από ένα άτομο,την πρωταγωνίστρια,τότε ο βασικός σκοπός,δηλαδή η απόλαυση μιας ταινίας καθαρόαιμου εντυπωσιακού σινεμά, έχει επιτευχθεί.Εδώ όμως τίθεται το εξής ερώτημα, άραγε ο  Κουαρόν είχε στο μυαλό του μόνο να εντυπωσιάσει με τα πλάνα του ή και να φέρει τον θεατή στο υπαρξιακό και εφιαλτικό λούνα-παρκ της βασικής ηρωίδας?Πιστεύω πως από μια στιγμή κι ύστερα ήθελε να πετύχει και το δεύτερο κι εδώ δυστυχώς δεν με πολυ-έπεισε.

Κάποιες συγκρίσεις με τον ΝΑΥΑΓΟ και με τις 127 ΩΡΕΣ έρχονται αυθόρμητα,σε αυτές τις δύο ταινίες-ειδικά στη δεύτερη που κατά την γνώμη μου είναι και καλύτερη-η ταύτιση με τον ήρωα ,την απελπιστική μοναξιά του και την υπαρξιακή του αγωνία είναι παράδειγμα τόσο σεναριακό όσο και σκηνοθετικό.ΗΣάντρα Μπούλοκ με πείθει μόνο μέχρι και λίγο μετά το πρώτο μέρος,από εκεί και ύστερα το βάρος δίνεται πιο πολύ σ’ένα μοντέλο καλοστημένης χολλυγουντιανής περιπέτειας και στις από μηχανής λύσεις που αυτή προσφέρει.Μερικές ταινίες έχω την εντύπωση πως ζημιώνονται από την υπερβολική διαφήμιση που τους κάνουν,το GRAVITY δεν είναι ακριβώς μία από αυτές ωστόσο αυτοί οι χαρακτηρισμοί “Νέα Οδύσσεια Του Διαστήματος”“Σάντρα Μπούλοκ-σίγουρο όσκαρ”, “ταινία – σταθμός” είναι μάλλον άστοχοι,ειδικά ο πρώτος αγγίζει τα όρια της ιεροσυλίας.Ο τρίτος χαρακτηρισμός,όσον αφορά τη μέθοδο γυρίσματος, είναι πιο κοντά στην αλήθεια αλλά μόνο από αυτή την άποψη.Την Οδύσσεια τουΜέγα Κιούμπρικ είτε την δεις στην τηλεόραση,είτε την δεις στο σινεμά μένεις με ανοικτό το στόμα και αβίαστα την χαρακτηρίζεις αριστούργημα, το να δεις μονοδιάστατο το GRAVITY θα είναι σαν να στερείς από τον εαυτό σου το 70% της αξίας του,όσο για την πρωταγωνίστρια δεν αποκλείω να πάρει το όσκαρ αλλά την ερμηνεία της την βρήκα αξιοπρεπή και τίποτα παραπάνω,αναγνωρίζω ότι δεν κατέφυγε σε υστερίες και μελό μανιέρες αν και κάποιες φορές το σενάριο την έσπρωξε προς τα εκεί,μπράβο της το απέφυγε επιδέξια.

Το GRAVITY είναι μια καλή ταινία και στο πρώτο μέρος είναι και μια άκρωςΕντυπωσιακή ταινία, θεωρώ όμως πως μπορούσε να γίνει ακόμα καλύτερη αν το σενάριο δεν έπεφτε στις παγίδες που προαναφέραμε.

3-D και μόνο 3-D!!!!

 

Καλή Διασκέδαση

Πρόσφατες ηχογραφημένες εκπομπές

powered ByGiro.com

P

l

a

y

e

r

  • Login Form

L

o

g

i

n