New Page 1

   

 

 

 

 

ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΨΑΡΙ (2014)

Σκηνοθεσία : Γιάννης Οικονομίδης

Πρωταγωνιστούν : Βαγγέλης Μουρίκης , Γιάννης Τσορτέκης, Πέτρος Ζερβός , Βίκυ Παπαδοπούλου

 

Ο Στράτος εκτελεί "συμβόλαια", κατά το κοινώς λεγόμενο δολοφονεί ανθρώπους, για λογαριασμό μιας συμμορίας την οποία στην ουσία διοικεί ένας φυλακισμένος εγκληματίας ο Λεωνίδας παλιός συγκρατούμενος του Στράτου που του είχε σώσει τη ζωή.

Μέχρι τώρα οι ήρωες ή αν θέλετε οι αντιήρωες του Οικονομίδη για να οδηγηθούν στην παρανομία είχαν τελειώσει απο εναλλακτικές λύσεις ή θεωρούσαν πως  το έγκλημα ήταν η μόνη έξοδος απο την προσωπική τους φυλακή.Στο Μικρό Ψάρι τα πράγματα αγριεύουν για τα καλά γιατί εδώ έχουμε μια βουτιά στο κόσμο του λούμπεν οργανωμένου εγκλήματος, εδώ η παρανομία είναι "μαγκιά", "παλικαριά", "θάρρος", "αντριλίκι","τιμή".Ασφαλώς δεν θα βρούμε τους σινε-μαφιόζους της Ευρώπης ή της Αμερικής με το ακριβό γούστο τον εκλεπτισμένο τρόπο διασκέδασης και την γοητευτικά κινηματογραφημένη διαφθορά, οι γκάνγκστερς του σκηνοθέτη είναι αμόρφωτοι αληταράδες, ακούνε σκυλάδικα, είναι συχνά κακοντυμένοι και διαθέτουν μάλλον χαμηλό δείκτη νοημοσύνης.Το πιο ανατριχιαστικό είναι πως όταν τους ακούς να μιλάνε νομίζεις πως ακούς ανθρώπους που συναντάς σε καθημερινή βάση....τόσο αντικινηματογραφικοί που σε καθηλώνουν ή για να το θέσω πιο σωστά ποτέ πριν στην  Ελλάδα κάτι τόσο αντικινηματογραφικό δεν παρουσίασε τόσο καλό σινεμά.

Οι περισσότεροι καλλιτέχνες έχουν τις εμμονές τους, ειδικά οι μεγάλοι του σινεμά  έγιναν μεγάλοι γι'αυτόν ακριβώς το λόγο και μάλιστα έκαναν σιγά σιγά το κοινό να τους αγαπήσει γι'αυτές τους τις εμμονές , το έκαναν σχεδόν να τις απαιτεί.Είμαι βέβαιος πως ο περισσότερος κόσμος που πήγε να παρακολουθήσει την τελευταία ταινία του γεννημένου στη Λεμεσό σκηνοθέτη λαχταρούσε να δει και πάλι αυτές τις κατατραυματισμένες ψυχές, τις εντάσεις, το μίσος που καιροφυλακτεί,τα ξεσπάσματα, τους "τελειωμένους" ανθρώπους.Δεν θα απογοητευτεί και δεν θα σκεφτεί καν ότι ο Οικονομίδης επαναλαμβάνεται και δεν επαναλαμβάνεται αντίθετα θα έλεγα πως χρησιμοποιεί για πρώτη φορά τόσο μεγάλους και ανοικτούς χώρους για να τονίσει τη μοναξιά και την απελπισία των ηρώων του.Στα προηγούμενα φιλμ (ΣΠΙΡΤΟΚΟΥΤΟ , Η ΨΥΧΗ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑ, ΜΑΧΑΙΡΟΒΓΑΛΤΗΣ) οι "φυλακισμένοι" ασφυκτιούσαν σε μικρά και άθλια διαμερίσματα ή σε εργασιακούς χώρους κλουβιά, η κλεισούρα τους έπνιγε και σιγά σιγά τους τρέλαινε.Εδώ λοιπόν ως εκ θαύματος οι χώροι είναι τεράστιοι αλλά έρημοι, ένας ή δύο άνθρωποι μόνο μέσα σε δεκάδες στρέμματα γής. Ένα μόνο αυτοκίνητο σε σχεδόν άδεια εθνική οδό ,φύση εγκαταλελειμένη,άγρια και ώρες ώρες απειλητική, τσιμεντένια έρημος με γειτονιές στις οποίες δεν κυκλοφορεί σχεδόν κανένας, παρακμιακά φαγάδικα ή μπαρ με 2-3 ανθρώπους για πελάτες, πλατείες με λίγα βουβά βλέμματα.Ο Οικονομίδης με τα πλάνα του καταφέρνει να σε κάνει να νοιώσεις ανασφαλής και μόνος ακόμα κι αν έχεις δίπλα σου πολλούς ανθρώπους, σε κάνει να τουρτουρίζεις απο το κρύο ακόμα και κατακαλόκαιρο.Η υπέροχη φωτογραφία του Δημήτρη Κατσαϊτη βοηθά με τον καλύτερο τρόπο την εκμετάλευση του φωτός και του σκοταδιού σε συνάρτηση με την κατάσταση των πρωταγωνιστών, άνθρωποι και περιβάλλον συνεργάζονται αρμονικότατα σε εικαστικά μοναδικές στιγμές.Σε αντίθεση με τον Αγγελόπουλο τα πλάνα δεν είναι μακρινά για να σε κάνουν να αισθανθείς την αποξένωση, εδώ ο φακός πλησιάζει και ακτινογραφεί ενώ παράλληλα ακούγεται το κιθαριστικό μουρμούρισμα του Μπάμπη Παπαδόπουλου.

Ισως κανείς θα σκεφτεί πως ο Βαγγέλης Μουρίκης πρέπει να στρέψει αλλού το βλέμμα του και να σταματήσει να υποδύεται περιθωριακούς χαρακτήρες, δεκτό αλλά ας βρεθεί έστω κι ένας που μπορεί να φέρει στο νου ιδανικότερο Στράτο από αυτόν του Μουρίκη.Νομίζω πως ο Γιώργος Κιμούλης ήταν αυτός που είχε πει ότι "όλα σχεδόν τα ιερά τέρατα του παλιού Ελληνικού σινεμά έπαιζαν στις ταινίες πάνω κάτω τον ίδιο ρόλο με ελάχιστες διαφορές,αλλά αυτό δεν τους έκανε λιγότερο σπουδαίους".Ο Μουρίκης είναι ένας σπουδαίος Στράτος που το τσαλαπατημένο βλέμμα του ακόμα και η πονεμένη του ανάσα λένε πιο πολλά απ'ότι το στόμα του.Ο λιγομίλητος παράνομος του δουλεύεται προσεκτικά κατά τη διάρκεια της ταινίας και εξελίσσεται "Οικονομιδικά" χωρίς υπερβολές, χωρίς περιττές εντάσεις.Από τον Μαχαιροβγάλτη και μετά ο σκηνοθέτης έχει μειώσει τις φωνές, το ηφαίστιο θα εκραγεί εκεί που δεν το περιμένεις και θα σε πιάσει στον ύπνο, η καταπιεσμένη ψυχή δεν θα δώσει την παραμικρή προειδοποίηση για το πότε ή το πως θα ξεσπάσει.Στην σεναριακή εξέλιξη του κεντρικού ήρωα σίγουρα έχει βοηθήσει και το χέρι του πρωταγωνιστή αφού έχει συγγράψει το σενάριο με τον Οικονομίδη.

Πριν γράψαμε για την μουσική του Μπάμπη Παπαδόπουλου που εμένα τουλάχιστον μου θύμισε κάπως στιγμές από Ry Cooder, και σίγουρα  έχουμε να κάνουμε με άλλη μια εύστοχη επιλογή του Οικονομίδη.Το Μικρό Ψάρι είναι μια πάρα πολύ καλή ταινία, ένα νουάρ εντελώς Ελληνικό, εντελώς ρεαλίστικο με πινελιές από Έϊμπελ Φερράρα.Θέλει στομάχι για να μπείς στον κόσμο του Οικονομίδη και καταλαβαίνω όσους αποφεύγουν να το δοκιμάσουν γιατί θεωρούν πως η όλη διαδικασία είναι επίπονη ενώ η έξοδος απο αυτόν τον κόσμο θα έχει αφήσει ουλές, δίκιο έχουν και το ένα ισχύει και το άλλο, είπαμε όμως πως μιλάμε για ένα σινεμά διαφορετικό, αν μη τι άλλο απαραίτητο και σίγουρα προϊόν μιάς κάμερας κι μιας ψυχής που έχει όραμα και άποψη.Ίσως το μόνο μειωνέκτημα του φιλμ κάποιες φραστικές επαναλήψεις αλλά κι αυτό μοιάζει ασήμαντο μπροστά στο όλο αποτέλεσμα.Όλες οι ερμηνείες απο φυσικές μέχρι πολύ ικανοποιητικές,ακόμα και αυτή η ολιγόλεπτη της Πόπης Τσαπανίδου, μια αφήγηση που σε αρπάζει και σε χτυπάει ανελέητα ενώ δε διστάζει να σε παρατήσει κακοποιημένο και ολομόναχο στα αχανή τοπία που διαδραματίζονται οι διάφορες σκηνές.

Εν ολίγοις, ο Γιάννης Οικονομίδης είναι ένας από τους σημαντικότερους σκηνοθέτες του νεοελληνικού κινηματογράφου, θα τολμούσα να πω και του νεο-ευρωπαϊκού, ακόμα κι αν δεν ξανακάνει ταινία έχει αφήσει πίσω του σημαντικότατο έργο.

 

Δε τολμώ να γράφω "Καλή Διασκέδαση" όπως συνήθως

Σφίξτε τα δόντια , δείξτε θάρρος και δείτε το!!!!!

Πρόσφατες ηχογραφημένες εκπομπές

powered ByGiro.com

P

l

a

y

e

r

  • Login Form

L

o

g

i

n