Φόρτωση ... New Page 1
New Page 1

   

Friday-Today's Radio Show

Κάθε 2η Παρασκευή στις 19.00 το απόγευμα ταξιδεύουμε στο χρόνο της αστείρευτης εμπνευσμένης μουσικής δημιουργίας. Στην Ελλάδα και τον κόσμο ολόκληρο. Πες το Τραγουδιστά! Με τον Δημήτρη Ντίνο

@ 19.00-Πες το τραγουδιστά

Ακούστε το σταθμό μας μέσω Facebook

Listen to VoiceWebRadio Via Facebook

 

IDA (2013)

Σκηνοθεσία : Πάβελ Παβλικόφσκι

Πρωταγωνιστούν : Αγκάτα Τρεμπουσόφσκα, Αγκάτα Κουλέζα, Νταβίντ Όγκροντνικ

Η Άννα μία δόκιμη μοναχή πριν να δώσει τον ιερό όρκο  θα συναντήσει την μοναδική της συγγενή η οποία θα την πάρει μαζί της σε ένα ταξίδι αναζήτησης του τάφου των γονιών της αλλά παράλληλα θα ξεκινήσει και μια έρευνα γύρω από την αιτία θανάτου τους.

Η αίσθηση που είχα στα 80 λεπτά που διαρκεί η ταινία ήταν ότι παρακολουθούσα το έργο ενός σκηνοθέτη ο οποίος είχε μπροστά του μια κριτική επιτροπή αποτελούμενη από τους Αντρέϊ Ταρκόφσκι, Μπέλα Ταρρ και Ινγκμαρ Μπέργκμαν.O Παβλικόφσκι ούτε πολύ δραστήριος ήταν μέχρι τώρα ούτε είχε καταφέρει να κερδίσει την προσοχή (δίκαια ή άδικα δεν το ξέρω), το σίγουρο είναι ότι με την IDA καταφέρνει να μας χαρίσει ένα αληθινό κινηματογραφικό ποίημα.Ξεκινάμε με την "κριτική επιτροπή" που αναφέραμε παραπάνω, ένα από τα μέλη της ο Μπέλα Ταρρ έχει δώσει τα φώτα του όσον αφορά την μαγική (και λίγα λέω) φωτογραφία.Όλη η γοητεία του ασπρόμαυρου ξετυλίγεται μπροστά μας, δεν υπάρχει πλάνο που να μη μας αφήσει με ανοιχτό το στόμα σε σημείο μάλιστα που κάποιες στιγμές θα παρακαλούσαμε να ήταν πιο αργός ο ρυθμός αφήγησης ώστε να έχουμε τον απαραίτητο χρόνο να θαυμάσουμε αυτή την "έκθεση φωτογραφίας".Ο κόσμος των δύο ηρωίδων είναι ασπρόμαυρος, βρισκόμαστε στην Πολωνία των αρχών της δεκαετίας του 60, υπάρχουν ακόμα τα σημάδια του Β Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά υπάρχει και το δειλό βήμα του Δυτικού Κόσμου που πατάει σε μια χώρα του Ανατολικού Μπλοκ όπως το Ροκ εντ Ρολλ και η Τζαζ.Η θεία της Άννα η Βάντα βρισκόταν στο άσπρο και τώρα είναι κοντά στο μαύρο, η Άννα από το σκοτάδι της άγνοιας προσπαθεί να βρεθεί στο φώς, στο άσπρο αλλά τελικά πόσο εύκολο είναι αυτό;

Εδώ ακριβώς έρχεται το άλλο μέλος της επιτροπής ο Ινγκμαρ Μπέργκμαν και ξεκινά το γνωστό ψηφιδωτό με τα πρόσωπα να κοιτούν το φακό και χωρίς να μιλούν να λένε τα πάντα.Οι εκφράσεις μιας ασπρόμαυρης αγιογραφίας που φέρνουν στο μυαλό μερικές από τις σημαντικότερες στιγμές του Σουηδού κινηματογραφιστή.Η IDA είναι ένα road movie που αναζητά όλα όσα θα μπορούσε να αναζητήσει ένας άνθρωπος ο οποίος ξεκινά από το μηδέν και δεν έχει καν ταυτότητα.Η Άννα μαθαίνει πως είναι Εβραϊκής καταγωγής αλλά δε γνωρίζει τι σήμαινε αυτό μέχρι πρόσφατα αφού όλη της τη ζωή την πέρασε στον κόσμο ενός μοναστηριού, η θρησκεία που την δίδαξαν οι μοναχές είναι το μόνο που γνωρίζει και εμπιστεύεται.Πατρίδα; Ποια πατρίδα μπορεί να έχει μια Εβραιοπούλα που απλά γεννήθηκε στην Πολωνία αλλά δεν την έχει δει ποτέ;Οικογένεια; Δε γνώρισε και δε θα γνωρίσει με εξαίρεση την θεία της η οποία όμως φαίνεται επίσης να χάνει σιγά σιγά τα πάντα και αναρωτιέται αν η συνάντηση με την Άννα έχει γίνει όταν είναι ήδη πολύ αργά.Ακριβώς ότι βιώνουν οι ηρωίδες φαίνεται να βιώνει και η Πολωνία που βρίσκεται σε μεταβατικό στάδιο, ακόμα και η Βάντα (η θεία της Άννα)που δεν έζησε σε μοναστήρι μοιάζει να μη μπορεί να κατανοήσει ορισμένα πράγματα, αδυνατεί να προσαρμοστεί σε κάποιες κοινωνικοπολιτικές αλλαγές οι οποίες στα δικά της μάτια γίνονται πολύ γρήγορα.Η Άννα απλώς παρατηρεί και για τα δύσκολα,στην αρχή τουλάχιστον, βρίσκει καταφύγιο στην προσευχή.

Δεν έχουμε να κάνουμε ακριβώς με τη σύγκρουση δύο κόσμων, του γήινου με το θείο, έχουμε να κάνουμε με την ανάγκη να ανήκεις κάπου κι εδώ κλείνουμε με τον Ταρκόφσκι και τον αξεπέραστο υπαρξιακό κινηματογράφο του.Οι διάλογοι χτυπούν συχνά στο μυαλό και στο στομάχι κι όπως ο θεατής παρακαλά για στοπ καρέ ώστε να θαυμάσει τη φωτογραφία θα παρακαλέσει να σταματήσει και η ταινία για να εμπεδώσει αυτό που έχει ακούσει και να έχει λίγο χρόνο να συνέλθει.Η IDA είναι ταινία που θα συγκινήσει, θα προβληματίσει και ίσως να τρομάξει.Εύκολες απαντήσεις δεν θα βρούμε, ούτε εύκολα συμπεράσματα θα βγάλουμε και ειδικά στο δεύτερο μέρος ένα συναισθηματικό κύμα σ'αρπάζει και σε τσακίζει στα βράχια.Καθησυχάζω και ξεκαθαρίζω πως δεν υπάρχει καμμιά μελό ή άγρια σκηνή αλλά και μετά την αποχώρηση από την αίθουσα η IDA θα σας έχει ακολουθήσει, κάπου θα την ξαναβρείτε.Φυσικά θα σας ακολουθήσουν και οι ερμηνείες των δύο πρωταγωνιστριών στο πρώτο μέρος το πάνω χέρι έχει η Αγκάτα Κουλέζα (Βάντα) ενώ στο δεύτερο και ειδικά στο τελευταίο 20λεπτο έχουμε ένα ρεσιτάλ της Αγκάτα Τρεμπουσόφσκα (Άννα).Όσο για τα βραβεία, 32 και 12 οι υποψηφιότητες.Δε ξέρω αν θα μπορέσει ποτέ ο Παβλικόφσκι να ξεπεράσει τον εαυτό του σκηνοθετικά, το σίγουρο είναι πως και ταινία να μην ξανακάνει η IDA θα γίνεται σημείο αναφοράς.

Χορηγίες Επικοινωνίας

"Κάλλιο πέντε και στο χέρι..." από τις 27 Οκτωβρίου στο Από Κοινού Θέατρο

"Κάλλιο πέντε και στο χέρι..."-ΑΝΑ-ΘΕΩΡΗΣΗ ΜΕΤΑ ΜΟΥΣΙΚΗΣ-Πρεμιέρα Παρασκευή 27 Οκτωβρίου στο θέατρο Από Κοινού Οι πέντε ύποπτοι για την επιτυχία του καλοκαιριού στο θέατρο Από Κοινού: Ελένη Γερασιμίδου, Αντώνης Ξένος, Άκης…
Readmore

Πρόσφατες ηχογραφημένες εκπομπές

  • Login Form

L

o

g

i

n