New Page 1

   

Boyhood Quad KeyArt LoRes1

ΜΕΓΑΛΩΝΟΝΤΑΣ (BOYHOOD) - 2014

Σκηνοθεσία : Ρίτσαρντ Λινκλέιτερ

Πρωταγωνιστούν : Έλαρ Κολτρέιν, Πατρίσια Αρκέτ, Ίθαν Χωκ

Η ταινία έχει σαν θέμα την ζωή του Μέϊσον, ενός αγοριού που περνά από την παιδική ηλικία στην εφηβεία και κατόπιν στα πρώτα χρόνια της ενηλικίωσης

Επειδή δεν είχα διαβάσει τίποτα γύρω από το ΜΕΓΑΛΩΝΟΝΤΑΣ μου είχε κάνει εντύπωση πως τα παιδιά που υποδυόντουσαν τον Μέϊσον και την Αδελφή του τη Σαμάνθα σε διαφορετικές ηλικίες έμοιαζαν τόσο πολύ μεταξύ τους, αρχικά υπέθεσα πως είχαν βρεθεί τρία πραγματικά αδέλφια και τρείς αδελφές που οι διαφορές των ηλικιών τους εξυπηρετούσαν το σκοπό της ταινίας. Αργότερα έμαθα πως το φιλμ ήταν αποτέλεσμα μιας πολύ πρωτότυπης ιδέας. Τα γυρίσματα κράτησαν όντως 12 χρόνια ώστε τα παιδιά ηθοποιοί να έχουν μεγαλώσει! Φυσικά κάτι τέτοιο θα απαιτούσε ιδιαίτερες ικανότητες στο σενάριο και στο σκριπτ (δηλαδή στις σεναριακές λεπτομέρειες που θα δένουν τις σκηνές μεταξύ τους, π.χ αν κάποιος στη μια σκηνή ξεκινά να πάει κάπου φορώντας μαύρα παπούτσια στην επόμενη σκηνή που θα γυριστεί και θα τον δείχνει να φτάνει πρέπει και πάλι να φοράει τα μαύρα οπότε η ομάδα του σκριπτ φροντίζει να μη διαφύγουν τέτοιες μικρές λεπτομέρειες). Ο σκηνοθέτης έχει γίνει ιδιαίτερα γνωστός και αγαπητός με την περίφημη τριλογία ΠΡΙΝ ΤΟ ΞΗΜΕΡΩΜΑ, ΠΡΙΝ ΤΟ ΗΛΙΟΒΑΣΙΛΕΜΑ, ΠΡΙΝ ΤΑ ΜΕΣΑΝΥΧΤΑ με πρωταγωνιστές τους Ίθαν Χωκ και Ζουλί Ντεπλί όπου εκεί έχουμε να κάνουμε με μια ερωτική περιπέτεια που διαρκεί δεκαοχτώ χρόνια περίπου και για κάθε μία από τις ταινίες μεσολαβούν 8-9 χρόνια.

Ο κινηματογράφος είναι γεμάτος από καλές προθέσεις και έξυπνες ιδέες, αν μη τι άλλο το ΜΕΓΑΛΩΝΟΝΤΑΣ είναι αποτέλεσμα των παραπάνω, όμως μία ταινία δεν σταματάει εκεί, το ζητούμενο είναι τι θα βγεί στη μεγάλη οθόνη και αν η αφήγηση θα μπορέσει να δώσει σάρκα και οστά στην όποια πρωτοποριακή ιδέα. Το συγκεκριμένο φιλμ έχει μία πρώτη ώρα απολαυστικότατη και ούτε καταλαβαίνεις πως περνάει ενώ το σενάριο δείχνει να είναι σφιχτοδεμένο και βγάζει μια σιγουριά μέσα από την απλότητά του. Μετά τη πρώτη ώρα όμως τα πράγματα σκουραίνουν λίγο και η ρόδα μοιάζει να έχει κολλήσει στη λάσπη με αποτέλεσμα το όχημα να δυσκολεύεται στην κίνηση. Δυστυχώς δεν δίνεται το βάθος που πρέπει στους χαρακτήρες και συχνά τα πλάνα θυμίζουν άλμπουμ φωτογραφιών, σαν τη διαφορά του "διαβάζω" από το "ξεφυλλίζω", κάπου το βρίσκω και φυσιολογικό και ειλικρινά πιστεύω ότι όποιος και να σκηνοθετούσε την ταινία αν σκόπευε να κάνει το πείραμα του Λινκλέιτερ μάλλον δεν θα τα κατάφερνε καλύτερα. Πως να συμπτύξεις τρείς τόσο διαφορετικές ηλικίες μέσα σε τρείς ώρες και μάλιστα από τους ίδιους ηθοποιούς (αναφέρομαι στα παιδιά); Ο Αντουάν Ντουανέλ του μέγιστου Τρυφώ πέρασε από την παιδική ηλικία στην ενηλικίωση σε διαφορετικές ταινίες με πρωταγωνιστή τον Ζαν Πιερ Λεό αλλά εκεί υπήρχε ο απαιτούμενος χρόνος για να δημιουργηθεί ένας απόλυτα πειστικός χαρακτήρας και ο θεατής μεγάλωνε μαζι με τον ήρωα. Υπάρχουν στιγμές που αισθάνεσαι πως κάτι σου έχει ξεφύγει από τη ζωή του Μαίησον και πως πρέπει να γυρίσεις πίσω τη ταινία για να δεις τι είναι αυτό.

Το ΜΕΓΑΛΩΝΟΝΤΑΣ πάσχει και από κάτι άλλο στο δεύτερο μισό της διάρκειάς του, από δραματικό ενδιαφέρον, οι περισσότερες συγκρούσεις, γνωριμίες, σχέσεις, αμφιβολίες, φιλοσοφίες δίνονται με αρκετά επίπεδο τρόπο σε σημείο η ταινία να θυμίζει ένα καλούτσικο ντοκυμαντέρ για να περάσει η ώρα. Ειμαι σίγουρος πως πολλοί θα πέρασαν καλά αυτά τα 165 λεπτά, μπορεί όσοι είναι και γονείς να συγκινήθηκαν ειδικά στις τελευταίες σκηνές με την ερμηνεία της Αρκέτ (η οποία είναι πολύ καλή γενικά) αλλά περίμενα κάτι περισσότερο για το οποίο επαναλαμβάνω με είχε προετοιμάσει η πρώτη ώρα. Ένα όσκαρ για την Αρκέτ, πέντε συνολικά υποψηφιότητες, κάμποσα άλλα βραβεία επίσης, όλα καλά μόνο που πιστεύω ότι περισσότερο βραβεύτηκε η έξυπνη ιδέα και το πείραμα παρά το αποτέλεσμα. Ξεκαθαρίζω πως δεν θεωρώ το ΜΕΓΑΛΩΝΟΝΤΑΣ ασήμαντο αλλά όπως συχνά έχω γράψει και στο παρελθόν, ίσως χάθηκε η ευκαιρία να έχουμε μια σπουδαία ταινία ένα αμερικάνικο 400 ΧΤΥΠΗΜΑΤΑ (πάλι ο Τρυφώ). Επίσης από ένα σημείο και μετά η διάρκεια κουράζει διότι ακριβώς δεν σημβαίνει τίποτα το συγκλονιστικό πέρα από την αλλαγή ηλικίας.

Επειδή ξέρω πως κάποιος που μπορεί να διαβάσει αυτό το κείμενο θα παραξενευτεί από την άποψη μου αφού η ταινία επαινέθηκε τόσο πολύ, εγώ θα προτείνω έτσι κι αλλιώς να την παρακολουθήσει, σε τελική ανάλυση κάποια πράγματα είναι θέμα γούστου, πρόσφατα διάβασα μια συνέντευξη γνωστού συγγραφέα και μεταφραστή ο οποίος έλεγε πως αντιπαθεί το αστυνομικό μυθιστόρημα διότι τον απωθεί σαν είδος. Κλείνοντας θα αναφερθω στα συν του ΜΕΓΑΛΩΝΟΝΤΑΣ, στις πολύ καλές ερμηνείες (που ίσως είναι και το πιο δυνατό χαρτί) o μικρόςΈλαρ Κολτρέιν εκπλήσσει συχνά με την φυσικότητά του , στην υπέροχη φωτογραφία και στο θαυμάσιο soundtrack.

Καλή Διασκέδαση

Το εννοώ!

Πρόσφατες ηχογραφημένες εκπομπές

powered ByGiro.com

P

l

a

y

e

r

  • Login Form

L

o

g

i

n