New Page 1

   

A Pigeon poster1

ΕΝΑ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ ΕΚΑΤΣΕ ΣΕ ΕΝΑ ΚΛΑΔΙ ΣΥΛΛΟΓΙΖΟΜΕΝΟ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΤΟΥ (A PIGEON SAT IN A BRANCH REFLECTING ON EXISTENCE) – 2014

Σκηνοθεσία : Ρόϊ Άντερσον

Πρωταγωνιστούν : Χόλγκερ Άντερσον, Νιλς Γουέστμπλομ

Η πραμάτια τους αποτελείται από μάσκα φαφούτη θείου, δόντια βρυκόλακα, σακουλάκι με γέλιο και διάφορα άλλα παιχνίδια και τρυκ προκειμένου να διασκεδάσει ο κόσμος,εκείνοι βέβαια δε χαμογελούν ποτέ,τσακώνονται ενώ ο ένας από τους δύο βάζει συχνά τα κλάμματα και παραπονιέται.Ο Σαμ και ο Γιόναθαν οι δύο μικροπωλητές είναι οι ήρωες της νέας ταινίας του Σουηδού  Ρόϊ Άντερσον.

Είμαι από αυτούς που κουράστηκαν αφάνταστα με το ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΕΥΤΕΡΟ ΟΡΟΦΟ την μοναδική ταινία του σκηνοθέτη που έχω δεί,έτσι πήγα να παρακολουθήσω το “Περιστέρι” πολύ κουμπωμένος.Το περίεργο είναι πως ενώ φαινομενικά οι δύο ταινίες μοιάζουν πάρα πολύ το Περιστέρι με εξέπληξε πάρα πολύ ευχάριστα.Ο Άντερσον είναι σε μεγάλη φόρμα αφού ακόμα και στα πλάνα όπου ο ρυθμός είναι αργός εκείνος αλλάζει με πολύ μεγάλη μαεστρία και ταχύτητα διαφορετικές κινηματογραφικές σχολές,Τζάρμους,Τατί,Φελίνι σε μία σκηνή,Γκοντάρ,Μπέργκμαν,Γκίλλιαμ στην άλλη και πάει λέγοντας.Κανείς δε λέει πως ο Άντερσον είναι εύκολος στην παρακολούθηση,δεν το επιδιώκει,δεν τον ενδιαφέρει,μερικές φορές είναι σα να σου λέει “αν θες να με παρακολουθήσεις καλό θα είναι να έχεις δει πρώτα αρκετούς από τους ανατρεπτικούς της έβδομης τέχνης”,σωστό ή λάθος τουλάχιστον είναι ειλικρινής μαζί σου.Καταπληκτική φωτογραφία,άνθρωποι καρικατούρες, προσεγμένος φωτισμός,λιτό,σαρκαστικό και κατάμαυρου χιούμορ σενάριο,όλα αυτά συνθέτουν ένα σύμπαν μέσα στο οποίο θα αισθανθείς άβολα.Κι όμως παρά τον όποιο σουρρεαλισμό που κυριαρχεί,η καθημερινότητα μας είναι εκεί! Σχόλιο πάνω στη σύγχρονη Σκανδιναβική κοινωνία έγραψαν κάποιοι,εγώ θα έβγαζα τη λέξη Σκανδιναβική.Άνθρωποι που μιλούν πολύ ώρα για τελείως ασήμαντα πράγματα λες και πρόκειται για ζητήματα ζωής και θανάτου,προσέξτε τη σκηνή του φινάλε και θα με θυμηθείτε. Άνθρωποι που μένουν ψυχροί και αδιάφοροι μπροστά στο θάνατο του συγγενή τους ή τους συνανθρώπου τους και μερικές φορές μάλιστα δυσανασχετούν που τους χαλάει το όποιο προγραμμά τους

Αυτό το πρόγραμμα λοιπόν ρυθμίζει ζωές στις οποίες οι άνθρωποι δεν δίνουν κανένα νόημα.Αρκετοί από τους ήρωες του Περιστεριού ντύνονται,κινούνται,μιλούν σαν κούκλες ενός γκροτέσκ κουκλοθεάτρου.Κυνισμός,ψύχρα,μοναξιά,αδιαφορία δίνονται χιουμοριστικά αλλά κανένας δε μπορεί να γελάσει,όπως άλλωστε δε γελούν και οι πρωταγωνιστές.Ακόμα και στους ανοιχτούς χώρους ο άνθρωπος νοιώθει φυλακισμένος γιατί τον περιορίζουν τα διάφορα “πρέπει” και οι διάφοροι κανόνες που κανείς δε φαίνεται να καταλαβαίνει πως προέκυψαν.Η σκηνή σε ένα μπαρ με το άλογο το βασιλιά και τους στρατιώτες είναι από αυτές που μπορεί για αρκετά χρόνια να τις συζητάμε,Φελίνι και Μπουνιουέλ συνομιλούν γύρω από τον Δων Κιχώτη.

Ο Σαμ και ο Γιόναθαν μπορεί να είναι ο Λέννυ και ο Τζώρτζ από το ΄Άνθρωποι και Ποντίκια ή ο Πατσίνο και ο Χάκμαν από το Σκιάχτρο.Περιπλανούνται σαν πρόσφυγες και δίνουν μιά άνιση μάχη.Το ξέρουν εξ’αρχής πως ο αγώνας είναι χαμένος αλλά ποιός ξέρει,μερικές φορές ο τροχός γυρίζει.Δυο συγκινητικές φιγούρες μέσα σε έναν κόσμο που έχει ξεχάσει τι θα πει συγκίνηση, βλέπουμε ακόμα και κάποιον να λέει στο τηλέφωνο “χαίρομαι πολύ που είσαι καλά ” την ίδια στιγμή που κρατάει ένα όπλο στο χέρι και η έκφρασή του δείχνει πως ετοιμάζεται να αυτοκτονήσει.Η ταινία έχει αδυναμίες με βασικότερη αυτή της διάρκειας κάποιων πλάνων αλλά κι αυτές ξεπερνιούνται από το συχνά ιδιοφυές σινεμά που κάνει ο Άντερσον. Μερικές δε φορές νομίζεις πως βλέπεις μια κατατονική εκδοχή του Μπραζίλ ή των Μοντέρνων Καιρών (ναι μου φάνηκε πως κάπου πήρε το μάτι μου και τον Τσάπλιν).

Απογυμνωμένος από την αληθινή ομορφιά της ζωής,αλλοτριωμένος και περιορισμένος ο Hommo Άντερσον περιφέρεται σε μια σχεδόν Καφκική αλλά σύγχρονη έρημο όπου κανείς δεν τον καταλαβαίνει και δεν καταλαβαίνει κανέναν και ο ίδιος. Η εργασία,η οικογένεια,η οικονομική κρίση,οι αξίες του πριν και του τώρα,η επόμενη γενιά που σε μια χαρακτηριστική σκηνή παίζει με φούσκες σ’ένα μικρό μπαλκόνι,όλα μέσα σε μια αλεστική μηχανή την οποία βάζει μπρος μία κάμερα κι ένα μυαλό που έχουν απορροφήσει ότι κινείται γύρω τους.

Μάλλον θα γίνω κουραστικός αν συνεχίσω να γράφω κι άλλο,το Περιστέρι είναι από αυτά τα φιλμ που αν θες να γράψεις πολλά θα περιγράφεις συνέχεια σκηνές οπότε σταματάω εδώ.Δεν είναι ταινία ερμηνειών,είναι ένα ονειρικό και εφιαλτικό παζλ ταυτόχρονα,ένα χαστούκι αλλά και ένα στοργικό χάδι.Όσο υπάρχει κινηματογράφος σαν αυτόν τον 100λεπτο του Άντερσον ο άνθρωπος όπου κι αν βρεθεί θα συλλογιστεί την υπαρξή του.

Αληθινό Διαμάντι!

Καλή Διασκέδαση,Καλό Συλλογισμό

Χορηγίες Επικοινωνίας

"Κάλλιο πέντε και στο χέρι..." από τις 27 Οκτωβρίου στο Από Κοινού Θέατρο

"Κάλλιο πέντε και στο χέρι..."ΑΝΑ-ΘΕΩΡΗΣΗ ΜΕΤΑ ΜΟΥΣΙΚΗΣΠρεμιέρα Παρασκευή 27 Οκτωβρίου στο θέατρο Από Κοινού Οι πέντε ύποπτοι για την επιτυχία του καλοκαιριού στο θέατρο Από Κοινού: Ελένη Γερασιμίδου, Αντώνης Ξένος, Άκης…
Readmore
Check In! (Επιτέλους...) Για Δεύτερη χρονιά-Παρασκευή & Σάββατο 21.00

Check In! (Επιτέλους...) Για Δεύτερη χρονιά-Παρασκευή & Σάββατο 21.00

Μετά από μια σεζόν επιτυχίας! Περιπλανήθηκαν αρκετά το καλοκαίρι αλλά.....επανήλθαν!!! Κλυταιμνήστρα, Μήδεια, Ωραία Ελένη, Αντιγόνη επέστρεψαν για Check In! (Επιτέλους...). Για δεύτερη συνεχή σεζόν στο Τόπος Αλλού! Για μας που…
Readmore

Πρόσφατες ηχογραφημένες εκπομπές

powered ByGiro.com

P

l

a

y

e

r

  • Login Form

L

o

g

i

n