New Page 1

   

Ο ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ (LA LOI DU MARCHE) – 2015

Σκηνοθεσία : Στεφάν Μπριζέ

Πρωταγωνιστούν : Βενσάν Λιντόν, Καρίν Ντε Μιρμπέκ, Ματιέ Σαλέ

Ο Τιερί είναι ενας μεσήλικας άνεργος ο οποίος για να μπορέσει να συντηρήσει την οικογένειά του προσπαθεί να βρεί μια οποιαδήποτε δουλειά η οποία θα του επιτρέψει να ζει αξιοπρεπώς.

Ειλικρινά πριν να ξεκινήσω να γράφω οτιδήποτε για την συγκεκριμένη ταινία,δεν ήξερα που να την κατατάξω.Ύστερα θυμήθηκα ότι με τις ταυτότητες και με τις κατηγορίες δεν τα πάω ιδιαίτερα καλά έτσι κι αλλιώς.Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Ο ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ είναι ένας “μαθητής” της σχολής των Αδελφών Νταρντέν, δηλαδή έχει έντονα τα κινηματογραφικά στοιχεία του ντοκιμαντέρ και σου δίνει και την εντύπωση πως έχεις να κάνεις με τη δουλειά ενός ερασιτέχνη ο οποίος τραβάει πλάνα από τη ζωή καθημερινών ανθρώπων.Η διαφορά με τους “δασκάλους” είναι ότι ο Μπριζέ αποφασίζει να γίνει ακόμα λιγότερο “κινηματογραφικός”.Ανάθεμα κι αν καταλαβαίνεις έστω και για μία στιγμή ότι έχεις να κάνεις με σενάριο, σκηνοθεσία, ερμηνείες ή και με επαγγελματικό μοντάζ.

Φυσικά Ο ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ δεν είναι μία ταινία που έχει γίνει στο πόδι, το ακριβώς αντίθετο μάλιστα.Ο Μπριζέ έφτιαξε ένα ντοκιμαντέρ που δεν είναι ντοκιμαντέρ,είναι μια εντελώς αληθοφανής ταινία.Η μαγκιά του βρίσκεται στο ότι δεν θυσίασε τίποτα για χάρη των βασικών αρχών που στηρίζουν μια κινηματογραφική ιστορία,η αίσθηση που σου προκαλεί είναι ότι παρακολουθείς ένα ιδιότυπο ριάλιτυ γύρω από τη σύγχρονη αγορά εργασίας.Στρατευμένος κινηματογράφος και πάλι;Και ναι και όχι,ναι γιατί η τέχνη συχνά καλείται να σου ρίξει και λίγο νερό στο πρόσωπο ώστε να σταματάς να καταπίνεις αμάσητα μια πραγματικότητα πολύ πιο κοντά στη σινεμυθοπλασία όπως αυτή που συχνά σερβίρεται από τα ΜΜΕ και γιατί επιτέλους έχουμε μπουχτίσει με τους ηλίθιους που μας προτρέπουν να πηγαίνουμε σινεμά για να “ξεφεύγουμε” αλλά το μέσο διαφυγής είναι τα κομπιουτεροποιημένα εφέ με τα οποία γελούν και τα πεντάχρονα, και όχι γιατί ο Μπριζέ δεν γράφει συνθήματα με τη κάμερά του απλώς μας λέει “αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα,και καλό θα ήταν να διακόψουμε για λίγο τον ύπνο μας και να δούμε τι θα κάνουμε”.Δεν προτείνει λύσεις αλλά σε τελική ανάλυση δεν είμαι και σίγουρος αν αυτό πρέπει να κάνει, το να παρουσιάζεις τη σύγχρονη εργασιακή ζούγκλα είναι σημαντικό από μόνο του.Καλό είναι να σκεφτούμε αν χρειαζόμαστε περισσότερους Νταρντέν, Μπριζέ, ή Λόουτς με το μαχόμενο σινεμά τους ή περισσότερους Μπογδάνους, Χωμενίδηδες και κατα φαντασίαν οικονομολόγους (που δεν έχουν καν σπουδάσει οικονομικά) που μασάνε κατ’επανάληψη την άνοστη τσίχλα της Ευρωπαϊκής δημοκρατίας και ισονομίας,με τις επαγγελματικές ευκαιρίες και τις τεράστιες προοπτικές που ανοίγονται καθημερινά μπροστά μας.

Ας σκεφτούμε για λίγο τι είναι τελικά πιο λαϊκίστικο,ένας κινηματογράφος που προέρχεται από καλλιτέχνες τους οποίους η καθημερινότητα τους πνίγει και τους βασανίζει τόσο ώστε την κραυγή τους να την βγάζουν με το έργο τους ή μια παρέα καλοβολεμένων Γκαιμπελίσκων πλήρως αποκομμένων από την πραγματικότητα και τα προβλήματά της; Τα 24 εκατομμύρια ανέργων της Ευρώπης του Ονείρου-όπως την αποκαλούν ακόμα ορισμένοι χωρίς να ντρέπονται-δίνουν,κατά την άποψη μου, από μόνα τους την απάντηση.Τι όμορφο συναίσθημα αλήθεια σου προκαλεί μια νεοφιλελεύθερη ζούγκλα η οποία θεωρεί έργασιακά “ηλικιωμένο” έναν άνθρωπο πάνω από 35 χρονών την ίδια στιγμή που θεωρεί πως σύμφωνα με τον μέσο όρο ζωής μπορείς να είσαι παραγωγικός μέχρι τα 70 σου; Γελοίο και τραγικό ταυτόχρονα.

Πως μπορεί να θεωρείται ελπιδοφόρο ένα αύριο που σου ζητά να ζεις με λιγότερα όταν καλείσαι να πληρώνεις περισσότερα; Ωραίοι γρίφοι! Μπορεί κάποιος που διαβάζει τώρα αυτές τις γραμμές να αναρωτιέται πότε θα ξεκινήσω να γράφω κανονικά για την ταινία,πιστέψτε με για την ταινία γράφω..κανονικότατα!!! Αυτός είναι Ο ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ, ο νόμος της νεοφιλελεύθερης οικονομικής φούσκας που η υπακοή σε αυτόν συνεπάγεται την πτώση του επιπέδου ζωής μας, την πτώση της αξιοπρέπειάς μας, συμβιβασμό με απάνθρωπα ωράρια που πάνε χέρι χέρι με χαμηλούς μισθούς και με το ακλόνητο επιχείρημα “αν σ’αρέσει,αλλιώς κάτσε σπίτι σου”.Γιατί να πληρώνω κάποιον 800 ευρώ το μήνα (τεράστιος μισθός είναι η αλήθεια) όταν η δουλειά μου μπορεί να γίνει με 300; Βέβαια ποιός μπορεί να ζήσει με 300 ευρώ; Δεν έχει σημασία 300 είναι περισσότερα από μηδέν!

Η λογική των αριθμών, η λογική της αισχροκέρδιας,ονομάστε το όπως θέλετε.Το όνειρο των λίγων ο εφιάλτης των πολλών και βέβαια αμφιβάλλω αν οι γελοίοι δήθεν “ευρω-οραματιστές” που αναλώνονται σε μαλακοφιλοσοφίες στο τουίτερ και στο facebook χωρίς να ξέρουν βασικές οικονομικές αρχές έχουν καταλάβει ότι πλέον στον όμορφο κόσμο μας οι Αγιάννηδες είναι αυτοί που τελικά αυτοκτονούν και όχι οι Ιαβέρηδες, οι Ιαβέρηδες μια χαρά περνούν!Για τη ταινία δεν μένουν πολλά για να γράψει κανείς,πολύ απλά σε συγκλονίζει (αν τρέχει αίμα στις φλέβες σου), σου φωνάζει στα μούτρα και εισχωρεί στο μυαλό και στη ψυχή σου (ειδικά όταν έχεις βιώσει την ανεργία) σπάζοντας την πόρτα με μια δυνατή κλωτσιά.

Αυτό το “ντοκιμαντέρ” με το σχεδόν ερασιτεχνικό μοντάζ είναι η πραγματικότητα επί της οθόνης.Δεν έχει σημασία αν δεν είναι καθαρό σινεμά,είναι τέχνη τελεία και παύλα.Γράφονται έπαινοι για την ερμηνεία του Λιντόν στο ρόλο του Τιερί,συμφωνώ απόλυτα,ο Λιντόν ζεί δεν παίζει!Αλλά είναι μία από τις φορές που μια πραγματικά εξαιρετική ερμηνεία σκεπάζεται από την αποκάλυψη που παρουσιάζεται στα μάτια του θεατή.Σενάριο,αφήγηση,ρυθμός…μην τα ψάχνετε,στην αλήθεια είναι η δύναμη και αξία του φιλμ,αυτό κρατείστε και μην το χάσετε.

Υ.Γ : Όταν βγήκα έξω από την αίθουσα κι από πλατεία Κοραή μέχρι πλατεία Συντάγματος μέτρησα 5 άστεγους και 3-4 εξαθλιωμένους που ζητούσαν φαγητό αισθάνθηκα ότι η ταινία συνεχιζόταν.

Καλή αφύπνιση!

Πρόσφατες ηχογραφημένες εκπομπές

powered ByGiro.com

P

l

a

y

e

r

  • Login Form

L

o

g

i

n