New Page 1

   

ΔΟΥΝΚΕΡΚΗ (DUNKIRK) – 2017

Σκηνοθεσία : Κρίστοφερ Νόλαν

Πρωταγωνιστούν : Φιον Γουάϊτχεντ, Σίλιαν Μέρφυ, Κέννεθ Μπράνα, Τομ Χάρντι, Ονοριν Μπάρναρντ

1940, στην ακτή της Δουνκέρκης στη Γαλλία βρίσκονται περικυκλωμένοι από τους Γερμανούς περίπου 400.000 Βρετανοί στρατιώτες οι οποίοι περιμένουν με αγωνία την επιστροφή στην πατρίδα τους.

Η ήττα των συμμάχων στην Δουνκέρκη είχε γεμίσει με αγωνία όλο τον κόσμο γιατί έδειχνε πως η ναζιστική πολεμική μηχανή ήταν ασταμάτητη. Ο Νόλαν αυτή την αγωνία ήθελε κυρίως να μεταφέρει στην οθόνη καθώς και το φόβο των απλών ανθρώπων μπροστά στον θάνατο. Η ταινία ξεκινά εντυπωσιακά με αποτέλεσμα αυτή η αγωνία των στρατιωτών για επιβίωση  να μεταφερθεί αμέσως και στους θεατές της κινηματογραφικής αίθουσας. Δε θα δούμε τα γεμάτα φρίκη πλάνα που συναντάμε στο ξεκίνημα της Διάσωσης Του Στρατιώτη Ράϊαν, το στομάχι μας δεν θα ανακατευτεί από το θέαμα αλλά από τον φόβο. Ακούμε την ανάσα του στρατιώτη που κρύβεται για να γλυτώσει και η σφαίρα που πέφτει δίπλα του μας τινάζει από τη θέση μας. Ο Νόλαν χωρίς τον παραμικρό ακρωτηριασμό έχει πετύχει να μας “φυλακίσει” στον εφιάλτη του πολέμου. Όταν τα γερμανικά αεροπλάνα επιτίθονται στους Βρετανούς που περιμένουν στην ακτή ο θεατής δεν έχει ανάγκη την παραμικρή σταγόνα αίμα για να νοιώσει την καρδιά του να χοροπηδάει, μόνο τα τρομαγμένα πρόσωπα είναι “αρκετά”.

Μπορεί λοιπόν η Δουνκέρκη να μην έχει τις επικές και συγχρόνως τρομακτικές εικόνες άλλων πολεμικών ταινιών όμως το εικαστικό της κομμάτι είναι εκπληκτικό. Τόσο οι σκηνές στην ακτή και στο μόλο, όσο και αυτές στον αέρα και στη θάλασσα κόβουν την ανάσα. Αριστοτεχνική εκμετάλλευση του φωτός και των χρωμάτων, διαολεμένα γρήγορος ρυθμός και ρεαλισμός στο φουλ. Οι αερομαχίες, οι τοπριλισμοί πλοίων, οι ανταλλαγές πυροβολισμών παίζουν με τον ψυχισμό των ηρώων και του θεατή. Π.Χ όταν βλέπουμε ένα καράβι να βυθίζεται η κάμερα εστιάζει στο κλειστοφοβικό περιβάλλον των χώρων που γεμίζουν απότομα νερά και στην απελπισμένη προσπάθεια των στρατιωτών να σωθούν από πνιγμό, ακούμε κραυγές και περισσότερο φανταζόμαστε παρά βλέπουμε τους πνιγμούς και αυτό συχνά είναι πιο οδυνηρό. Η χρησιμοποίηση των εφέ είναι η απολύτως απαραίτητη και δεν γίνεται καμία κατάχρηση, ο Νόλαν δεν ήθελε να κάνει μια Χολλυγουντιανή ταινία όσο κι αν αυτό ακούγεται κάπως παράξενο. Ήθελε να γυρίσει ένα φιλμ φόρο τιμής στους ανθρώπους που συμμετείχαν σε αυτό το γεγονός. Ίσως και γι’αυτόν τον λόγο ουσιαστικά να μην υπάρχει βασικός πρωταγωνιστής. Οι τρείς “ήρωες” του “Δουνκέρκη” είναι η παραλία, η θάλασσα και ο αέρας.

Βλέποντας τα ονόματα των ηθοποιών μας έρχονται στο μυαλό κάποιες παλαιότερες πολεμικές ταινίες όπως τα Η ΠΙΟ ΜΕΓΑΛΗ ΜΕΡΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ του Ντάρυλ Ζάνουκ, Η ΓΕΦΥΡΑ ΤΟΥ ΑΡΝΕΜ του Ρίτσαρντ Αντένμπορο ή το ΚΑΨΤΕ ΤΟ ΠΑΡΙΣΙ του Ρενέ Κλεμάν στις οποίες φιγουράριζαν μεγάλοι αστέρες του κινηματογράφου αλλά με μικρούς ρόλους γιατί αυτό που είχε σημασία ήταν το ιστορικό γεγονός οπότε δεν υπήρχε και αρκετός χώρος στο σενάριο για τη δημιουργία πιστών και καλοδουλεμένων χαρακτήρων. Πάνω σε αυτή την φιλοσοφία έχει δουλέψει ο Νόλαν, κανείς δε θα θυμάται μετά από λίγο καιρό ούτε τον Μπράνα, ούτε τον Χάρντυ, ούτε τον Μέρφυ (άλλωστε έχουν υποδυθεί ρόλους και ρόλους για τους οποίους θα τους θυμόμαστε), και ίσως αυτός είναι και ο λόγος που ο Νόλαν ανέλαβε να γράψει ο ίδιος το σενάριο, γιατί στο μυαλό του υπήρχαν εικόνες και συναισθήματα, όχι συγκεκριμένα πρόσωπα.

Σε παλαιότερες αναρτήσεις είχα υποστηρίξει πως τόσο ο τελευταίος Μπάτμαν όσο και το Interstellar ήταν δύο ταινίες που αν τις είχε αναλάβει άλλος θα χασμουριόμασταν από το πρώτο μισό, ίσως το ίδιο να συνέβαινε και με το Δουνκέρκη που είναι ένα κινηματογραφικό πλάνο η υλοποίηση του οποίου απαιτούσε ιδιαίτερη σκηνοθετική μαεστρία, η οποία υπάρχει ευτυχώς και με το παραπάνω. Πολλά μπράβο για άλλη μια φορά στην σπουδαία φωτογραφία του Χόϊτ Φαν Χότεναμ, τον οποίον είχαμε θαυμάσει στα Interstellar, Her, The Fighter και το Άσε Το Κακό Να Μπεί (την Σουηδική ταινία), ενώ παράλειψη θα ήταν να μην αναφερθούμε και στη μουσική του Χανς Ζίμμερ του οποίου ο συνδυασμός ambient και κλασικού δένει υπέροχα με την εικόνα αλλά έχω την εντύπωση ότι στέκεται και μόνος του.

Χορηγίες Επικοινωνίας

"Κάλλιο πέντε και στο χέρι..." από τις 27 Οκτωβρίου στο Από Κοινού Θέατρο

"Κάλλιο πέντε και στο χέρι..."-ΑΝΑ-ΘΕΩΡΗΣΗ ΜΕΤΑ ΜΟΥΣΙΚΗΣ-Πρεμιέρα Παρασκευή 27 Οκτωβρίου στο θέατρο Από Κοινού Οι πέντε ύποπτοι για την επιτυχία του καλοκαιριού στο θέατρο Από Κοινού: Ελένη Γερασιμίδου, Αντώνης Ξένος, Άκης…
Readmore

Πρόσφατες ηχογραφημένες εκπομπές

powered ByGiro.com

P

l

a

y

e

r

  • Login Form

L

o

g

i

n