New Page 1

   

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΜΙΚΡΑ ΑΓΓΛΙΑ (2013)

Σκηνοθεσία : Παντελής Βούλγαρης

Πρωταγωνιστούν : Αντρέας Κωνσταντίνου, Πηνελόπη Τσιλίκα,  Σοφία Κόκκαλη,  Αννέζα Παπαδοπούλου, Μάξιμος Μουμούρης

Άνδρος 1930, ή αλλιώς Μικρά Αγγλία αφού το νησί είναι ναυτική δύναμη και γεμάτο από αριστοκρατικές οικογένειες καπεταναίων και πλοιοκτητών.

Η Μίνα σύζυγος ενός καπετάνιου που έχει να πατήσει χρόνια στη στεριά καλείται να κουμαντάρει εκείνη το οικογενειακό καράβι και να καθορίσει τις τύχες των δύο κοριτσιών της.Στερεί στην μεγάλη κόρη την Όρσα το γάμο με τον αληθινό έρωτα τον Σπύρο για να την παντρέψει με έναν  πλούσιο πλοίαρχο και μελλοντικό εφοπλιστή αλλά η μοίρα παίζει άσχημο παιχνίδι και ο φιλόδοξος Σπύρος γίνεται γρήγορα ικανότατος καπετάνιος κερδίζει χρήματα και παντρεύεται την μικρότερη αδελφή την Μοσχούλα.

Δεν έχω διαβάσει το μυθιστόρημα της Ιωάννας Καρυστιάνη πάνω στο οποίο βασίστηκε η ταινία αλλά εδώ και χρόνια αντιμετωπίζω λογοτεχνία και σινεμά σαν δυο διαφορετικές τέχνες κι αυτό βοηθάει πολύ περισσότερο σε μια πιο "δίκαιη" αντιμετώπιση μιας ταινίας βασισμένης σε βιβλίο.Ο Βούλγαρης είναι αν μη τι άλλο ένας πολύ έμπειρος σκηνοθέτης ο οποίος έχει σηματοδοτήσει με την παρουσία του μεγάλο και σημαντικό κομμάτι του ελληνικού κινηματογράφου των τελευταίων 40 περίπου ετών.Τα τελευταία χρόνια μάλιστα δείχνει και μια ιδιαίτερη αγάπη στις υπερπαραγωγές εποχής (ΝΥΦΕΣ, ΨΥΧΗ ΒΑΘΕΙΑ) πράγμα καθόλου καταδικαστέο φυσικά γιατί μια φροντισμένη παραγωγή ειδικά όσον αφορά την αναπαράσταση μιας εποχής αποτελεί πάντα ατού για ένα φιλμ, αρκεί φυσικά ο σκηνοθέτης να μην σταματάει εκεί.

Ο Βούλγαρης δεν θέλησε να κάνει απλά μια εντυπωσιακά σε σκηνικά ταινία, ήθελε να εισδύσει και σε ένα κομμάτι νεοελληνικής ιστορίας.Ήθη, νοοτροπίες, κοινωνικές αντιλήψεις, ταξικά στερεότυπα κλπ, σε μεγάλο βαθμό τα κατάφερε και ειδικά τις στιγμές που χειρίστηκε άριστα τον συμβολισμό γύρω από τον  παραλληλισμό  φύσης και  ζωής των ηρώων. Τίποτα δεν θα είναι ήρεμο στη Μικρή Αγγλία, αυτό το καταλαβαίνει κανείς από το πρώτο πλάνο με τα τεράστια μολυβένια κύματα.Γυναίκες μόνες και γκρίζες για να ταιριάζουν με τον ουρανό που πολύ σπάνια θα τον δούμε ηλιόλουστο,όπως και στην Μεγάλη Αγγλία άλλωστε.Το φώς και η χαρά υπάρχουν όσο υπάρχει αγνότητα ,έρωτας, νιάτα, ανεμελιά. Από τη στιγμή που η Όρσα αποφασίζει να υπακούσει τη μητέρα της ο ήλιος λες και χάνεται.

Το στενό περιβάλλον του νησιού γίνεται κάτι σαν φυλακή από την οποία όμως κανείς δεν μοιάζει να θέλει να δραπετεύσει.Ένα νησί που παρόλο που δεν είναι ηφαιστειογενές είναι έτοιμο να λιώσει κάτω από μια λάβα καταπιεσμένων συναισθημάτων.Η ιστορία δεν είναι από αυτές που βλέπει κανείς για πρώτη φορά στην μεγάλη οθόνη ωστόσο ο ρυθμός που της δίνει η κάμερα του Βούλγαρη σου κρατάει το ενδιαφέρον.Το σενάριο υπογράφει η συγγραφέας του βιβλίου πράγμα το οποίο είναι στα υπέρ αλλά και μερικές φορές στα κατά της ταινίας, αυτό που αναφέραμε παραπάνω γύρω από την σχέση λογοτεχνίας - κινηματογράφου.Στα υπέρ είναι γιατί κανένας δεν ξέρει καλύτερα από τον συγγραφέα τους ήρωες που ο ίδιος δημιούργησε, κανένας δεν μπορεί να διαλέξει καλύτερα από τον συγγραφέα τα σημαντικότερα μέρη του βιβλίου.Το πρόβλημα όμως είναι πως κάποιοι διάλογοι που μοιάζουν όμορφοι στις σελίδες ενός μυθιστορήματος δείχνουν "παράξενοι" όταν ακούγονται από στόματα ηθοποιών,αυτό το ένοιωσα έντονα στο πρώτο μισό του πρώτου μέρους όπου και κατά τη γνώμη μου το σενάριο δεν έπρεπε να είναι τόσο "λογοτεχνικό".Στα κατά επίσης είναι πως σε αντίθεση με το βιβλίο που δεν σου επιβάλλει κανένας πόσες σελίδες θα γράψεις για να δημιουργήσεις μια ολοκληρωμένη ιστορία,στον κινηματογράφο υπάρχει ο άγραφος νόμος της διάρκειας και αναγκάζεσαι να "μασήσεις" κάποια κομμάτια πράγμα που επίσης εισέπραξα.

 

 

 

 

Πολλές στιγμές και μάλιστα σημαντικές στις ζωές των ηρώων έμοιαζαν να τρέχουν με εξωφρενική ταχύτητα και σε κάποιο σημείο ο θεατής μπλέκεται με την οικογενειακή κατάσταση της κάθε κόρης.Πάντως ο Βούλγαρης έδωσε την λύση με μία αν μη τι άλλο υποδειγματική κινηματογραφική αφήγηση με κάποια ευφυέστατα κοντινά πλάνα στα πρόσωπα παίζοντας παράλληλα και με το άγριο τοπίο και με πολύ καλή καθοδήγηση των ηθοποιών την ώρα που το δράμα έφτασε στην κορύφωσή του.Διάβασα πολλές ενστάσεις για την διάρκεια της ταινίας αλλά δεν θα συμφωνήσω.Η ίδια η ιστορία ήθελε ακόμα μεγαλύτερο άπλωμα γιατί υπήρχαν πολλοί χαρακτήρες για να να δουλευτούν, πιστεύω μάλιστα πως αν η ΜΙΚΡΑ ΑΓΓΛΙΑ γυριζόταν με το σκεπτικό της μίνι-σειράς ίσως να είχαμε μία από τις σημαντικότερες εγχώριες τηλεοπτικές δημιουργίες κάτι σαν ΤΟ ΝΗΣΙ, όπως προαναφέραμε όμως ίσχυσε ο "νόμος" της διάρκειας.

Δεν είμαι λοιπόν από αυτούς που κούρασαν τα 160 λεπτά του φιλμ κι αυτό γιατί ο πόνος που βγαίνει στην επιφάνεια και πρέπει να βγεί αληθινός καλό θα είναι να μην υπακούει σε εύκολα μοντάζ οπότε θεωρώ πως ο Βούλγαρης ήξερε τι έκανε.Φωτογραφία εξαιρετική και οι περισσότερες ερμηνείες πολύ καλές.Η ΜΙΚΡΑ ΑΓΓΛΙΑ δεν θα έλεγα πως είναι η καλύτερη ταινία του Βούλγαρη είναι όμως μία από τις καλύτερες του και καταπίνει εύκολα κάποιες στεγνές ξένες υπερπαραγωγές τύπου James Ivory. Αν θα την θυμόμαστε μετά από χρόνια? Δύσκολο ν'απαντήσει κανείς, το κοινό αλλάζει, το σινεμά αλλάζει κι αν σκεφτεί κανείς πως μας έχουν μείνει στο μυαλό σαν "κλασικές" κάποιες ελληνικές ταινίες στην καλύτερη περίπτωση ξεπερασμένες τότε ναι η ΜΙΚΡΑ ΑΓΓΛΙΑ αξίζει να μείνει στη μνήμη μας γιατί είναι έντιμο και αξιοπρεπέστατο ελληνικό σινεμά που το έχουμε ανάγκη.

Καλή Διασκέδαση 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Πρόσφατες ηχογραφημένες εκπομπές

powered ByGiro.com

P

l

a

y

e

r

  • Login Form

L

o

g

i

n