Φόρτωση ... New Page 1
New Page 1

   

Friday-Today's Radio Show

Κάθε 2η Παρασκευή στις 19.00 το απόγευμα ταξιδεύουμε στο χρόνο της αστείρευτης εμπνευσμένης μουσικής δημιουργίας. Στην Ελλάδα και τον κόσμο ολόκληρο. Πες το Τραγουδιστά! Με τον Δημήτρη Ντίνο

@ 19.00-Πες το τραγουδιστά

Ακούστε το σταθμό μας μέσω Facebook

Listen to VoiceWebRadio Via Facebook

 

 

 

DALLAS BUYERS CLUB (2013)

Σκηνοθεσία : Ζαν-Μαρκ Βαλέ

Πρωταγωνιστούν : Μάθιου ΜακΚόναχι, Τζάρεντ Λέτο, Τζένιφερ Γκάρνερ

To 1985 η είδηση του θανάτου του Ροκ Χάντσον απο AIDS και παράλληλα η αποκάλυψη ότι ήταν ομοφυλόφιλος συγκλονίζει τις ΗΠΑ.Ειδικά στο Τέξας όπου ο συντηρητισμός και η ομοφοβία βασιλεύουν εξαπλώνεται γρήγορα η παραπληροφόρηση ότι ο ιός μεταδίδεται από τους ομοφυλόφιλους.Ένας απο αυτούς τους παραπληροφορημένους είναι και ο Ρον Γούντρουφ όπου θεωρεί πως η θανατηφόρα ασθένεια είναι άλλο ένα κακό που κουβαλάνε οι "αδελφές".Η μοίρα όμως του παίζει ένα πολύ άσχημο παιχνίδι καθώς μετά απο εξετάσεις διαπιστώνεται πως το AIDS έχει προσβάλει και τον ίδιο κι έχει μόνο ένα μήνα ζωής.

Στην αρχή ο Ρον αρνείται τη διάγνωση γιατί θεωρεί αδύνατο να έχει μολυνθεί αφού δεν είναι ομοφυλόφυλος κι έτσι μαθαίνει περισσότερες αλήθειες σχετικά με την ασθένεια, αλήθειες γύρω απο το απρόσεκτο σεξ χωρίς προφύλαξη και τη χρήση ναρκωτικών...εκείνος έχει δοκιμάσει κατα κόρον και τα δύο.Συνειδητοποιεί γρήγορα πόσο εφιαλτικό είναι να πέσεις θύμα προκατάληψης και να αντιμετωπίζεσαι σαν τέρας,ειδικά από ανθρώπους που μέχρι χθες ήταν κολλητοί φίλοι σου.Ταυτόχρονα ξεκινά έναν μεγάλο και δύσκολο αγώνα γύρω απο την φαρμακευτική του αγωγή αφού το φάρμακο που εγκρίνει το επίσημο κράτος μόνο καλά αποτελέσματα δεν φέρνει.Ψάχνει εναλλακτικές μεθόδους αγωγής κι αποφασίσει να πουλήσει τα "απαγορευμένα" και "ύποπτα" φάρμακα και σε άλλους ασθενείς φυσικά έναντι αμοιβής.

Αληθινή ιστορία η οποία παραμένει επίκαιρη κι αυτό όπως ίσως θα καταλάβατε γιατί διαχρονικά οι πολυεθνικές εταιρείες φαρμάκων εμπόδιζαν φθηνότερες και συχνά αποτελεσματικότερες μεθόδους θεραπείας και καταπολέμησης ασθενειών και μάλιστα το έκαναν σε συνεργασία με κυβερνήσεις και υπουργεία προκειμένου να διατηρήσουν το υψηλό τους κέρδος.Ο Ρον είναι τζογαδόρος και στη συγκεκριμένη φάση της ζωής του μάλλον του βγαίνει σε καλό αφού τα βάζει μ'ένα κοντόφθαλμο και αδιάφορο σύστημα υγείας ρισκάροντας να δοκιμάζει φάρμακα με πειραματόζωο τον ίδιο του τον εαυτό.Έχω ξαναγράψει παλαιότερα πως υπάρχουν ταινίες που βασίζονται κυρίως στην ερμηνεία του πρωταγωνιστή κι εκεί  ποντάρουν,το DALLAS BUYERS CLUB έχει το δυνατό χαρτί όχι μίας αλλά δύο εξαιρετικών ερμηνειών, αυτής του Μάθιου ΜακΚόναχι στο ρόλο του Ρον και αυτής του Τζάρεντ Λέτο στο ρόλο της τρανσέξουαλ Ράϊον.Το ότι ό ΜακΚόναχι έχασε για το ρόλο περίπου 25 κιλά ακολουθώντας μεθόδους Ντε Νίρο και Κρίστιαν Μπαίηλ του δημιούργησε ακόμα και πρόβλημα στην όραση το οποίο όπως λένε οι φήμες επίτηδες δεν φρόντισε για να μπεί ακόμα περισσότερο στο πετσί του Ρον.Πιθανότατα τον απολαμβάνουμε στην καλύτερη ερμηνεία του ως τώρα αν και υπήρχαν δείγματα ότι ήταν καλός ηθοποιός εκτός απο σύμβολο του σεξ που πιο πολύ τον παρουσίαζαν παρά το επεδίωκε ο ίδιος.

Εκεί όμως που η ταινία παγιδεύεται είναι σ'αυτό ακριβώς το κομμάτι,το ερμηνευτικό,δηλαδή ενώ ο θεατής απολαμβάνει το παίξιμο των δύο πρωταγωνιστών στην ουσία μπορεί "να χάσει τη μπάλα" όσον αφορά τη σύγκρουση μεταξύ του επίσημου κρατικού φορέα υγείας και των εναλλακτικών φαρμάκων.Δυστυχώς εκεί το σενάριο μου φάνηκε κάπως ασύνδετο και με κενά ενώ η αφήγηση του σκηνοθέτη δεν διόρθωσε τα πράγματα.Δεν πιστεύω πως το Dallas Buyers Club ξεκίνησε σαν ταινία ερμηνειών αλλά εκεί κατέληξε ενώ θα μπορούσε να γίνει ένα πολύ καλό φιλμ-καταγγελία.Να μην είμαι άδικος όμως,η ταινία είναι καλή αλλά μάλλον αν θα μας μείνει στο μυαλό όπως προανέφερα θα είναι για τις ερμηνείες.

Ο σκηνοθέτης έχει στο ενεργητικό του κάμποσα βραβεία και χαίρει και μεγάλης εκτίμησης στους κύκλους του σύγχρονου σινεμά γι'αυτό κι απορώ πως αυτή τη φορά το στυλ του πλησίασε πολύ την τηλεοπτική φιλοσοφία αν και κάποιες στιγμές προσπάθησε έντονα να θυμίσει ανατρεπτικό και αντιηρωικό αμερικάνικο σινεμά της δεκαετίας του 70.Βγαίνοντας απο την αίθουσα αναρωτήθηκα μήπως αυτή η ταινία θα έπρεπε να έχει βγει αρκετά χρόνια πριν αλλά πάλι σκέφτομαι πως δεν ήταν ένα ακόμα φιλμ γύρω απο το AIDS αλλά γύρω από την υγεία γενικότερα και το τι σημαίνει αυτή για τις φαρμακευτικές εταιρείες και τους γιατρούς που απλά ακολουθούν εντολές και δεν ορθώνουν ανάστημα αντιμετωπίζοντας πολλές φορές τον ασθενή σαν "άλλη μια χαμένη περίπτωση έτσι κι αλλιώς". Μια ταινία για ένα δυσκίνητο και συχνά άδικο -απέναντι στον άρρωστο πολίτη- κράτος.

Τον ΜακΚόναχι θα τον είχα σχεδόν σίγουρο για το όσκαρ Α Ανδρικού ρόλου αν δεν σκεφτόμουν πως λόγω ηλικίας το τσεπώσει ο Μπρούς Ντερν του Νεμπράσκα.Κι επειδή δεν θέλω να είμαι άδικος με τους σεναριογράφους Κρεγκ Μπόρντεν και Μελίσσα Γουάλλακ ωφείλω να επισημάνω πως στο κτίσιμο της σχέσης Ρον και Ράϊον έχουν κάνει πολύ καλή δουλειά.

Καλή Διασκέδαση

Χορηγίες Επικοινωνίας

"Κάλλιο πέντε και στο χέρι..." από τις 27 Οκτωβρίου στο Από Κοινού Θέατρο

"Κάλλιο πέντε και στο χέρι..."-ΑΝΑ-ΘΕΩΡΗΣΗ ΜΕΤΑ ΜΟΥΣΙΚΗΣ-Πρεμιέρα Παρασκευή 27 Οκτωβρίου στο θέατρο Από Κοινού Οι πέντε ύποπτοι για την επιτυχία του καλοκαιριού στο θέατρο Από Κοινού: Ελένη Γερασιμίδου, Αντώνης Ξένος, Άκης…
Readmore

Πρόσφατες ηχογραφημένες εκπομπές

  • Login Form

L

o

g

i

n