New Page 1

   

Εικόνα

 

ΣΑΡΛ ΜΠΩΝΤΛΑΙΡ : ΤΑ ΑΝΘΗ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ & ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ : ΔΑΜΙΑΝΟΣ
Μετάφραση : Γεώργιος Σημηριώτης

 

Ύμνος Στην Ομορφιά

 

 

Έρχεσαι απ'τον βαθύ ουρανό ή μια άβυσσο σε βγάζει
εσέ ομορφιά; Το βλέμμα σου θείο, σατανικό,
μαζί με το ευεργέτημα το έγκλημα μοιράζει,
γι'αυτό μπορώ με το κρασί πως μοιάζεις να σου πω.

 
Κρύβεις βαθιά στα μάτια σου ανατολή και δύση.
Σκορπάς αρώματα σα μια βραδιά θυελλική.
Το φίλημά σου φίλτρο 'ναι, το στόμα μόσχου βρύση
που κάνουν τον ήρωα άναντρο κι αντρείο το παιδί

 
Από το μαύρο βάραθρο ή απ'τ'αστέρια φτάνεις;
Η Μοίρα το φουστάνι σου σα σκύλος ακολουθά.
Τον κόσμο πότε μια χαρά, πότε ρημάδι κάνεις,
και κυβερνάς τα πάντα Εσύ, δίχως ευθύνη μια.

 
Πάνω σε πτώματα Ομορφιά πατάς και κοροϊδεύεις.
Η Φρίκη απ'τα διαμάντια σου δεν λείπει τα καλά,
κι ο Φόνος απ' τα πιο αρεστά στολίδια που μαζεύεις,
χορεύει στην περήφανη κοιλιά σου ερωτικά.

 
Η Αίγλη που γύρω ο θαυμασμός ο εφήμερος σου στέρνει,
σπιθοβολά, φλογά και λέει: -Ευλογημένη Αυτή!
Κι ο πονεμένος εραστής πάνω από σε σαν γέρνει
χαϊδεύει λες τον τάφο του σα να ψυχομαχεί.

 
Ειτ' έρχεσαι απ'τον ουρανό, τον Άδη, τι με νοιάζει,
τι, Ομορφιά, τέρας τρανό, αθώο, φοβερό,
αφού μάτι και γέλιο σου και πόδι σου με μπάζει
σ'άγνωστους κόσμους που αγαπώ χωρίς να τους ιδώ

 
Σειρήνα ή Άγγελος, Θεός ή Σατανάς μπροστά μου,
ω! τι με νοιάζει αφού μ'αυτή την νεραϊδοματιά,
κάνεις- ω φως, ρυθμέ, ευωδιά, μόνη βασίλισσά μου!
τη γη πιο ωραία και τη στιγμή λιγότερο βαριά;

 

 

 

Μοιραίος έρωτας στη κόψη του ξυραφιού με μια Κρεολή που την αποκαλούσε "Η Μαύρη μου Αφροδίτη", η σχέση με τη μητέρα του που σημάδεψε τη ζωή του, μια γυναίκα που τον αγάπησε αληθινά αλλά δεν μπόρεσε να τον σώσει. Βουτηγμένος στα πάθη, στην ηδονή και στην αυτοκαταστροφή, αυτός ήταν ο Σαρλ Μπωντλαίρ ένας από τους μεγαλύτερους ποιητές, ένας καταραμένος Μεσσίας που προκάλεσε, πολεμήθηκε αλλά και υποστηρίχθηκε απ'όσους έβλεπαν την αλλαγή να έρχεται, ο Βίκτωρ Ουγκώ μαγεύτηκε με τα Άνθη Του Κακού, κάποιοι άλλοι θεώρησαν τα ποιήματά του χυδαία, βλάσφημα, κολασμένα.
Σε κάνει ν'ανατριχιάζεις όλο και περισσότερο όσο χάνεσαι στο σύμπαν του, αυτό συμβαίνει με τους πρωτοπόρους, δε ξέρεις που σε πάνε και δε σε νοιάζει, περίπου δηλαδή ότι περιγράφει το παραπάνω ποίημα. Ο κόσμος του Μπωντλαίρ είναι άγρια υπέροχος, η ποίηση του δαγκώνει και φιλά, χαστουκίζει και χαϊδεύει, ματώνει και γιατρεύει.Από τον Jim Morisson μέχρι τον Tom Rapp κι από τον Leonard Cohen μέχρι τον Nick Cave οι στίχοι του Μπωντλαίρ στοίχειωναν μυαλά και ψυχές...ότι ερωτικά καταραμένο συναντήσαμε στη ροκ μουσική του οφείλει σε μεγάλο βαθμό την ύπαρξη του.

Πρόσφατες ηχογραφημένες εκπομπές

powered ByGiro.com

P

l

a

y

e

r

  • Login Form

L

o

g

i

n