New Page 1

   

ΑΚΙΡΑ ΚΟΥΡΟΣΑΒΑ : ΚΑΤΙ ΣΑΝ ΑΥΤΟΒΙΟΓΡΑΦΙΑ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ : ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ

Μετάφραση : Μάκης Μωραϊτης

Πιστεύω ότι ο πιο εύκολος τρόπος να μιλήσω για τον εαυτό μου από τότε που έγινα σκηνοθέτης, είναι να ακολουθήσω τη φιλμογραφία μου και να βλέπω τη ζωή μου μέσα από τις ταινίες μου. Ο Σουγκάτα Σανσίρο βγήκε στη διανομή το 1943 ήμουν τότε τριάντα τριών χρονών. Η Πιο Ωραία βγήκε στη διανομή το 1944 ήμουν τριάντα τεσσάρων. Συνήθως όμως μιά ταινία βγάινει στη διανομή την επόμενη χρονιά από αυτήν που γυρίστηκε, έτσι, για παράδειγμα, Η Πιο Ωραία είναι μια ταινία που τα γυρίσματά της άρχισαν το 1943.

Πριν αρχίσω να δουλεύω για την Πιο Ωραία με κάλεσαν στο Γραφείο Πληροφοριών του Ναυτικού. Ήθελαν να με ρωτήσουν αν θα δεχόμουν να γυρίσω μια μεγάλη περιπετειώδη ταινία με τη χρησιμοποίηση των πολεμικών αεροσκαφών τύπου ζερό. Όπως αντιλήφθηκα, οι Αμερικανοί πιλότοι αποκαλούσαν τα πολεμικά αυτά αεροσκάφη “Μάυρα Τέρατα” και φαίνεται ότι η θέα τους τους τρομοκρατούσε, αυτό λοιπόν που το Ναυτικό ήθελε μάλλον να κάνει ήταν μιά προπαγανδιδτική ταινία για να τονώσει το πολεμικό πνεύμα των Γιαπωνέζων. Τους απάντησα ότι θα το σκεφτόμουν. ήταν ωστόσο ήδη εμφανές, ότι η Ιαπωνία θα έχανε τον πόλεμο και φυσικά η δυνατότητα του Ναυτικού να συνεχίσει τις επιχειρήσεις ήταν σχεδόν μηδαμινή. Ήταν σίγουρο ότι δεν ήταν σε θέση να διαθέσουν τέτοια πολεμικά αεροσκάφη για το γύρισμα της ταινίας, και ποτέ δεν ξανάκουσα κουβέντα για το σχέδιο αυτό.

—-

Υπάρχει κάτι που μπορούμε να το ονομάσουμε κινηματογραφική ομορφιά. Η ομορφιά αυτή μπορεί να εκφραστεί μόνο με τις ταινίες, αλλά και πρέπει να είναι παρούσα σε αυτές αν οι δημιουργοί τους θέλουν να μας συγκινήσουν. όταν εκφράζεται πολύ καλά σε μιά ταινία οι θεατές βιώνουν μια ιδιαίτερα βαθιά συγκίνηση στη διάρκεια της προβολής της. Πιστεύω πως αυτό ακριβώς είναι το χαρακτηριστικό γνώρισμα που τραβάει τους ανθρώπουςνα δουν μια ταινία και η ελπίδα του σκηνοθέτη είναι από την αρχή να καταφέρει η ταινία του να αποκτήσει το χαρακτηριστικό αυτό γνώρισμα.. Μ’ άλλα λόγια, πιστεύω ότι η ουσία του κινηματογράφου έγκειται στην κινηματογραφική ομορφιά.

Οι συναντήσεις με τον Θόδωρο Αγγελόπουλο και οι εντυπώσεις του Έλληνα σκηνοθέτη από αυτές τις συναντήσεις, παιδικά χρόνια, η ιαπωνική παράδοση στην εκπαίδευση και στην τέχνη, ο πόλεμος, η γραφειοκρατία, η αμερικανική “κατοχή” και η επίδρασή της στο ιαπωνικό σινεμά και φυσικά πάρα πολλές ενδιαφέρουσες εμπειρίες από τα γυρίσματα των πρώτων του ταινιών κυρίως.

Το ΚΑΤΙ ΣΑΝ ΑΥΤΟΒΙΟΓΡΑΦΙΑ περιλαμβάνει μόνο ένα μικρό, αλλά σημαντικότατο όπως θα διαπιστώσει κανείς, κομμάτι της ζωής του σπουδαίου Ιάπωνα κινηματογραφιστή ίσως αυτό εννοεί η λέξη “Κάτι” στον τίτλο, παρά το αίσθημα του ανικανοποίητου που πιθανόν να αφήσουν οι 280 σελίδες του στον αναγνώστη που διψούσε για πολλά περισσότερα δεν μειώνεται καθόλου η αξία του βιβλίου που απευθύνεται κυρίως σε κινηματογραφόφιλους μα πάλι κάτι μου λέει πως αν το πιάσει κανείς στα χέρια του και κινηματογραφόφιλος να μην είναι, υπάρχουν σοβαρές πιθανότητες να γίνει.

Μη περιμένετε άλλα σχόλια, σταματάω εδώ.

Καλό Διάβασμα

Πρόσφατες ηχογραφημένες εκπομπές

powered ByGiro.com

P

l

a

y

e

r

  • Login Form

L

o

g

i

n