New Page 1

   

sfageio no 5

ΚΕΡΤ ΒΟΝΕΓΚΑΤ : ΣΦΑΓΕΙΟ ΝΟΥΜΕΡΟ 5

ΕΚΔΟΣΕΙΣ : ΚΕΔΡΟΣ

Μετάφραση : Φίλιππος Χρυσόπουλος

Το σφάλμα με τις ιστορίες για τον Χριστό, έλεγε ο επισκέπτης από το εξώτερο διάστημα, ήταν ότι ο Χριστός, ο οποίος δεν έδειχνε και πολύ σπουδαίος, ήταν στην πραγματικότητα ο Υιός του Πιο Ισχυρού όντος στο Σύμπαν. Οι αναγνώστες, όταν έφτασε η ώρα της σταύρωσης, ήταν φυσικό να κάνουν την σκέψη την οποία διάβασε πάλι δυνατά ο Ρόουζγουότερ:

Ωχ-αυτοί οι τύποι σίγουρα διάλεξαν να λυντσάρουν το λάθος άτομο τότε!

Κι εκείν η σκέψη είχε ένα αδελφάκι: “Υπάρχουν κατάλληλοι άνθρωποι για να λυντσάρεις”. Ποιοί; Οι άνθρωποι που δεν έχουν καλές διασυνδέσεις. Έτσι πάει

Ο επισκέπτης από το εξώτερο διάστημα έκανε δώρο στη Γη ένα νέο ευαγγέλιο. Σε εκείνο το ευαγγέλιο ο Ιησούς ήταν πράγματι ασήμαντος και αληθινός μπελάς γιά πολλούς ανθρώπους με καλύτερες διασυνδέσεις από εκείνον. Εκείνος εξακολουθούσε να κυρήττει όλα εκείνα τα όμορφα και ασαφή πράγματα που είναι γραμμένα στα υπόλοιπα ευαγγέλια.

Έτσι λοιπόν μια μέρα οι άνθρωποι το διασκέδασαν καρφώνοντάς τον πάνω σε έναν σταυρό τον οποίον έστησαν στο χώμα. Δεν υπήρχε περίπτωση να υποστούν οποιεσδήποτε συνέπειες, σκέφτηκαν εκείνοι που τον λύντσαραν. Έτσι θα πίστευε ο αναγνώστης αφού το νέο ευαγγέλιο επαναλάμβανε διαρκώς πόσο ασήμαντο πρόσωπο ήταν ο Ιησούς.

Και τότε λίγο πριν πεθάνει ο ασήμαντος άνθρωπος, οι ουρανοί άνοιξαν και ξέσπασαν αστραπές και βροντές. Από ψηλά ακουστηκε η βροντερή φωνή του Θεού. Εκείνος είπε στους ανθρώπους ότι υιοθετούσε τον ζητιάνο και του έδινε αιώνια όλη την εξουσία και τα προνόμια του Υιου του Δημιουργού του Σύμπαντος. Ο Θεός είπε το εξής : Από αυτήν τη στιγμή, Αυτός θα τιμωρεί φριχτά οποιονδήποτε βασανίζει ζητιάνους χωρίς διασυνδέσεις!

Ένας στρατιώτης που συμμετείχε στον Β Παγκόσμιο πόλεμο  πέφτει θύμα απαγωγής από εξωγήινους οι οποίοι τον βάζουν να ταξιδέψει στο χρόνο. Αυτός είναι ο κεντρικός ήρωας ενός εκπληκτικού μυθιστορήματος, τόσο ανθρώπινου, τόσο ψυχεδελικού που κάθε σελίδα του μυρίζει ευφυία και τραύμα μαζί. Ο συγγραφέας συμμετείχε στον βομβαρδισμό τής Δρέσδης από τους συμμάχους το 1945 και ίσως αυτό το αριστούργημα ήταν ο μοναδικός τρόπος για να περιγράψει τα όσα έζησε. Η σάτιρα δαγκώνει και μοιράζει δηλητήριο, το τραγικό και το απάνθρωπο παρουσιάζονται σαν αποσπάσματα από ένα σουρρεαλιστικό παιδικό παραμύθι. Και φυσικά μία επιγραφή με νόημα….

ΠΑΡΑΚΑΛΩ, ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ,

ΔΙΑΤΗΡΕΙΤΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΚΑΘΑΡΟ,

ΑΚΡΙΒΩΣ ΟΠΩΣ ΤΟΝ ΒΡΗΚΑΤΕ!

Πρόσφατες ηχογραφημένες εκπομπές

powered ByGiro.com

P

l

a

y

e

r

  • Login Form

L

o

g

i

n