New Page 1

   

Thursday-Today's Radio Show

Όλοι οι γάτοι είναι μουσικοί-Δύο ώρες μουσικές επιλογές από τον τραγουδοποιό Μιχάλη Κλεάνθη. Κάθε Πέμπτη βράδυ @ 20.00

@ 20.00-Όλοι οι γάτοι είναι μουσικοί

Αναζωογονητικό και ξεδιψαστικό, δροσερό Cocktail, κάθε Πέμπτη βράδυ με το Γιώργο Μαντζάκο.

@ 22.00 Cocktail

Εβδομαδιαίο Πρόγραμμα

Πρόγραμμα

SONETA

Το έργο αποτελείται από 154 άτιτλα, αριθμημένα σονέτα με την ίδια πάντα δομή. Τρία τετράστιχα, με ομοιοκαταληξία πλεκτή και διαφορετική στην κάθε στροφή, και ένα συμπερασματικό δίστιχο με ζευγαρωτή ρίμα. Εξαίρεση σ'αυτήν τη  μορφή αποτελούν το δεκαπεντάστιχο σονέτο 99 και το δωδεκάστιχο 126 αποτελούμενο από 6 δίστιχα με ζευγαρωτή ρίμα. Τα σονέτα 1-126 απευθύνονται σε έναν νεαρό άνδρα. Τα σονέτα 127-154 απευθύνονται στη μαύρη κυρία (black lady), όπως αναφέρεται στη βιβλιογραφία, παρόλο που οι λέξεις black lady δεν απαντώνται πουθενά στο έργο. Πρόκειται για μία μελαχρινή ερωμένη, πλασμένη από τον Σαίξπηρ σε πείσμα όλων των ξανθών πετραρχικών και ελισαβετιανών προτύπων γυναικείου κάλλους και αρετής.

Πριν ακόμη πλησιάσεις τα σονέτα, έχεις ακούσει ότι κατέχουν ιδιαίτερη θέση μέσα στο σαιξπηρικό οικοδόμημα. Τα σονέτα είναι, σου λένε, ερωτική αυτοβιογραφία, ο δεσμός μ'έναν ωραίο νέο, η σχέση με κάποια μαύρη κυρία. Είναι μία περιστρεφόμενη πόρτα που σε οδηγεί σε ενδότερα διαμερίσματα, ίσως και στην κρεβατοκάμαρα του ποιητή. Φθάνεις λοιπόν σ'αυτήν την πόρτα και απλώνεις το χέρι να την περιστρέψεις και να βρεθείς εκεί που σου υποσχέθηκαν. Και τότε βλέπεις ότι δεν πρόκειται καθόλου για πόρτα. Αυτό που μάταια περιστρέφεις είναι ένας κύλινδρος που σε εμποδίζει να μπεις στο δωμάτιο του ποιητή. Είναι φανερό. Τα σονέτα σε δελεάζουν με αποκαλύψεις και περιπαίζουν την περιέργεια σου. Από την άλλη μεριά του τοίχου ακούς τη φωνή του ποιητή, κάποιον προτρέπει, κάποιον επιτιμά, κάποιον ικετεύει, κάποιον υμνεί. Να 'ναι κι άλλοι μαζί του; Ανώφελη η περιέργεια. Ποτέ δεν θα το μάθεις αυτό. Ποτέ δεν θα δεις ούτε το πρόσωπο του ποιητή, ούτε τους φίλους του - αν υπάρχουν. Θα φύγεις όμως χορτάτος από τέχνη και πεινασμένος από περιέργεια.

Τι είναι ο έρωτας; Είναι η ευλογημένη εξαίρεσε από τους νόμους της παγκόσμιας αδιαφορίας; ή ύβρις αδιαφορίας προς την υπόλοιπη κτήση; Είναι αρετή της αυταπάρνησης ή η ύβρις της ειδωλολατρειας; Είναι καλός σαν τη πίστη ή κακός σαν τη μονομανία; Είναι έξοδος από τα τείχη ή εγκλεισμός στο κάστρο; Είναι ευλογία, αποκάλυψη της κρυφής αρμονίας του κόσμου, βαθιά γνώση του αγαπημένου προσώπου  όπως κανείς δεν μπορεί να την έχει χωρίς έρωτα; Ή είναι μία διαρκής τραυματική σύγκρουση μέσα στο μυαλό του ερωτευμένου ανάμεσα στο πως είναι ο αγαπημένος και πως θα τον ήθελε να είναι; Μια σύγκρουση ανάμεσα στον ύμνο και τη γνώση; Είναι διόραση ή τύφλωση; Διάλυση ή λατρεία του εγώ; Είναι ολιγάρκεια ή ασωτία, απελευθέρωση ή δεσμά; Κατάσταση των εκλεκτών ή των καταραμένων; Ουρανός ή Άδης;

Το αγαπημένο μου σονέτο είναι το νούμερο 43 όπου ο ποιητής λέει:

When most i wink, then do mine eyes best see, / Βλέπουν καλύτερα τα μάτια μου κλεισμένα,

For all the day they view things unrespected, / Που αδιάφορα τα πράγματα της μέρας αντικρίζουν,

But when i sleep, in dreams they look on the, / Μα όταν κοιμάμαι, στα όνειρα κοιτάζουν πάντα εσένα,

And, darkly bright, are bright in dark directed. / Και με μια λάμψη ζοφερή λαμπρά τον ζόφο σχίζουν.

Then thou whose shadow shadows doth make bright, / Και λέω αν έτσι ο ίσκιος σου κάθε σκιά λαμπρύνει,

How would thy shadow's form form happy show, / Πόσο καθαρό σου φως θ' αστράψει καθαρά,

To the clear day with thy much clearer light,  / Πόσο η μορφή σου τη μορφή της μέρας θα φαιδρύνει,

When to unseeing eyes thy shade shines so? / Αφού έτσι λάμπει ο ήσκιος σου στα μάτια τα τυφλά;

How would (I say) mine eyes be blessed made / Πόση ευλογία τα μάτια μου θα 'χαν απ'τη θωριά σου

By looking on thee in the living day, / Αν ακουμπούσαν πάνω της σε μέρα ζωντανή,

When in dead night thy fair imperfect shade / Όταν στη νύχτα τη νεκρή η ωραία ατελής σκιά σου

Through heavy sleep on sightless eyes doth stay? / Σ'αόμματη όραση έρχεται και σ'όνειρο βαρύ;

All days are nights to see till i see thee, / Ως να σε δω τις μέρες μου τις βλέπω να νυχτώνουν,

And nights bright days when dreams do show thee me. / Κι όταν σε δείξουν τα όνειρα, οι νύχτες ξημερώνουν.

Κυκλοφορεί σε δίγλωση έκδοση από τις εκδόσεις Gutenberg σε εισαγωγή και μετάφραση της Λένιας Ζαφειροπούλου, ISBN: 978-960-01-1770-7, τιμή 15,50.

Παναγιώτης ΠετρόπουλοςArt Magazino

Χορηγίες Επικοινωνίας

"Κάλλιο πέντε και στο χέρι..." από τις 27 Οκτωβρίου στο Από Κοινού Θέατρο

"Κάλλιο πέντε και στο χέρι..."ΑΝΑ-ΘΕΩΡΗΣΗ ΜΕΤΑ ΜΟΥΣΙΚΗΣΠρεμιέρα Παρασκευή 27 Οκτωβρίου στο θέατρο Από Κοινού Οι πέντε ύποπτοι για την επιτυχία του καλοκαιριού στο θέατρο Από Κοινού: Ελένη Γερασιμίδου, Αντώνης Ξένος, Άκης…
Readmore
Check In! (Επιτέλους...) Για Δεύτερη χρονιά-Παρασκευή & Σάββατο 21.00

Check In! (Επιτέλους...) Για Δεύτερη χρονιά-Παρασκευή & Σάββατο 21.00

Μετά από μια σεζόν επιτυχίας! Περιπλανήθηκαν αρκετά το καλοκαίρι αλλά.....επανήλθαν!!! Κλυταιμνήστρα, Μήδεια, Ωραία Ελένη, Αντιγόνη επέστρεψαν για Check In! (Επιτέλους...). Για δεύτερη συνεχή σεζόν στο Τόπος Αλλού! Για μας που…
Readmore

Πρόσφατες ηχογραφημένες εκπομπές

powered ByGiro.com

P

l

a

y

e

r

  • Login Form

L

o

g

i

n