New Page 1

   

Ρόης Παπαγγέλου : Πλους

Εκδόσεις : Αλφειός

Δεν είναι πια φιλόξενα τα ντόκια. Οι άδειες προκυμαίες

δίχως πια τα γνώριμα, ή άχρηστες τιμές. Μονάχα μνήμες.

Λυσσαλέες. Δίχτυα με το γιουσούρι της νιότης.

Κι ας είναι η ελπίδα ημιθανής.

Σε δύσκολες στιγμές δεν βρίσκεται κανείς-

Του ξέφρενου μονάχα θιασώτης

η πλώρη σκελεθρο, αψηφάει τον νοτιά

γυρνώντας όρτσα το σκαρί

με τρομερή αποκοτιά .Και ο βορέας να στοιβάζει.

Η μέθη -ένα κιούπι Διονύσου

αδιάφορη και ξέπνοη σε ενάλιο περβάζι.

Στη μάσκα πια στο άκρο της αβύσσου, όχι κύματα

μα πρόσωπα, στο χρόνο άθικτα (η μόνη και ισχνή παρηγοριά)

να στέκουν. Τα άλλα (μάχες , εισβολές, θυσίες) ξεθωριάζουν

λίγο – λίγο. Γλυστράν απότο κάσαρο παλάμες, δάκτυλα

βουλιάζουν. Οι αληγείς διέξοδος

μα μόνο μιας φυγής

ζιγκ-ζαγκ

πορείας απατηλής

απ’το προσήνεμο

στον πόνο. Ενάντια

όταν ο πλούς νικάει

χάνοντας

κερδίζει σβήνοντας

σημαίνει τα ασήμαντα

σιμώνει καθώς φεύγει

συντρίβεται, στην σύγκριση, χτυπιέται

με ότι είχε υπάρξει. Αλήθεια, όλα, μα όλα, θα βουλιάξουν;

Αιθρίας μεσούσης; Στο σκούρο; Σε πλημμύρα, ή σε λάβα, ή σεισμό;

Στων ηπείρων τις συγκρούσεις; Σε συμπαντικό αφανισμό;

Κι ότι απέπνεε

απ’ την γέφυρα ως τον κουραδούρο;

Αληθινά θνητόν αθανασίας μετέχει;

Κι όμως επίμονα – προστρέχει

σαν η παραμυθιά του υποκειμενικού

αντιπαλεύει με το μάταιο-κι ορθή περιφανεύεται

κερδίζοντας στιγμές, τον χρόνο μες στο χρόνο

σε αναστροφή, με ίχνη διάφανα

σ’εναντιοδρομία, πολλές οργυιές οργής,

αντί καρφιά στα σκάρτα πατωσάνιδα

σ’εναντιοφρονία.

Πρόσφατες ηχογραφημένες εκπομπές

powered ByGiro.com

P

l

a

y

e

r

  • Login Form

L

o

g

i

n