New Page 2
 Φόρτωση ... New Page 1
New Page 1

   

Sunday-Today's Radio Show

Ελληνική και ξένη μουσική χωρίς ταυτότητα, χωρίς στίγμα και χωρίς όρια.

@ 19.00-Εξ Επαφής

Rock- glam - space and alternative way of feeling music. Get ready. ....fly with Escape Land music choices! !

@ 21.00-Ζώνη Διαφυγής

Stoner

Ο ΣΤΟΟΥΝΕΡ : JOHN WILLIAMS

Εκδόσεις : Gutenberg

Μετάφραση : Αθηνά Δημητριάδου

Στη διάρκεια των Χριστουγεννιάτικων διακοπών, αυτής της ιδιότυπης αναχαίτισης στην ραγδαία εξέλιξη του εξαμήνου, ο Γουίλιαμ Στόουνερ άρχισε να συνειδητοποιεί δύο πράγματα: άρχισε να αντιλαμβάνεται πόσο καθοριστικά σημαντική ήταν η παρουσία της Γκρέις στη ζωή του και να θεωρεί εφικτό να γίνει και ο ίδιος καλός δάσκαλος.

Είχε έρθει η ώρα να παραδεχτεί μέσα του ότι μέχρι τότε δεν ήταν καλός δάσκαλος. Ευθύς εξαρχής, όταν άρχισε να παλεύει με τα πρώτα τμήματα των πρωτοετών, είχε επίγνωση του χάσματος που υπήρχε ανάμεσα σε αυτό που ένοιωθε για το αντικείμενό του και σε αυτό που μετέφερε στην τάξη. Είχε την ελπίδα ότι ο χρόνος και η πείρα θα γεφύρωναν το χάσμα, δεν συνέβη κάτι τέτοιο. Όλα αυτά που φύλαγε με απερίγραπτη ευλάβεια μέσα στη  ψυχή του ήταν και αυτά που εντελώς ανεξήγητα πρόδιδε, όταν τα κατέθετε στην τάξη, ότι είχε την μεγαλύτερη ζωντάνια, μαραινόταν μέσα από τα λόγια του, ότι τον συγκινούσε περισσότερο, με το που το άρθρωνε γινόταν ψυχρό. Η συνειδητοποίηση αυτής της ανεπάρκειας του προκαλούσε τόση αγωνία, ώστε κατέληξε να του γίνει έξη, κομμάτι του εαυτού του, όπως το κύρτωμα των ώμων του.

Όμως στο διάστημα που η Ίντιθ έμεινε στο Σέντ Λούις, κατά καιρούς, την ώρα που δίδασκε, έπιανε τον εαυτό του τόσο απορροφημένο από το θέμα του, ώστε να λησμονεί την ανεπάρκειά του, τον εαυτό του, ακόμα και τους φοιτητές που είχε μπροστά του. Καμιά φορά παρασυρόταν τόσο πολύ από τον ενθουσιασμό του, ώστε τραύλιζε, χειρονομούσε και αγνοούσε τις σημειώσεις που είχε κρατήσει και που συνήθως καθόριζαν την πορεία της παράδοσης.

Ένας καθηγητής πανεπιστημίου ο οποίος προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στην επαγγελματική και στην προσωπική του ζωή. Η απόλυτη λατρεία για το επάγγελμά του, οι “κανόνες” με τους οποίους θα χρειαστεί να πολεμήσει, οι συναδελφικές αντιπαλότητες, ο έρωτας, ο συμβιβασμός, η φιλία, η προδοσία… Ένα από τα ωραιότερα βιβλία που διάβασα τα τελευταία χρόνια κι ένας συγγραφέας με τον οποίον μάλλον “έμπλεξα” πολύ “άσχημα”

Diadosi_H_taksikh_bia_sthn_Amerikh_2008_BO

Η ΤΑΞΙΚΗ ΒΙΑ ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ : ΛΟΥΙΣ ΑΝΤΑΜΙΤΣ

Εκδόσεις : Διάδοση

Όσον αφορά τον ταξικό αγώνα, μια περίεργη κατάσταση διαδραματιζόταν στην Καλιφόρνια στις αρχές του 1910, ακριβώς πριν την ανατίναξη των Τάιμς του Λος Άντζελες. Το Σαν Φρανσίσκο ήταν οχυρό του συνδικαλισμού. Το εργατικό κίνημα ήταν ήδη ισχυρό πριν το σεισμό του 1906, μετά απ’ αυτόν έγινε ο κυρίαρχος παράγοντας στη πόλη. Τα συνδικάτα, ιδίως αυτά του κατασκευαστικού τομέα, εκμεταλλεύτηκαν την χαοτική κατάσταση που ακολούθησε τον σεισμό και οργανώθηκαν με τέτοιο τρόπο ώστε μέσα σε δύο χρόνια έλεγχαν πρακτικά κάθε έργο στο Σαν Φρανσίσκο. Για να αποκτήσουν αυτό τον έλεγχο οι εργάτες χρησιμοποίησαν σκληρές μεθόδους, ανάμεσα σε αυτές και τον δυναμίτη.

Μετά το 1908, οι εργολάβοι δεν μπορούσαν να κινηθούν καθόλου χωρίς να λάβουν υπ’όψιν τους τα συνδικάτα. Ο Ντ. Γουόρεν Ράϊντερ σε ένα ιστορικό άρθρο του για την περίοδο εκείνη που δημοσιεύθηκε στον Αμερικανικό Υδράργυρο, έγραψε τον Απρίλη του 1926

“Κανένα σφυρί δεν σηκωνόταν, κανένα τούβλο δεν χτιζόταν, καμία σωλήνα δεν τοποθετούνταν, κανένας τοίχος δεν βαφόταν ή δεν στρωνόταν με ταπετσαρία χωρίς την συναίνεση των συνδικάτων. Αν ένας εργοδότης, μικρός ή μεγάλος, απέλυε έναν μεθύστακα, ανυπάκουο ή ανίκανο εργάτη χωρίς την άδεια του συνδικάτου την άλλη μέρα θα ερχόταν αντιμέτωπος με μία απεργία και θα αναγκαζόταν να επαναπροσλάβει τον απολυμένο εργάτη και να πληρώσει αυτόν και τους συντρόφους του για όσο καιρό παρέμεναν εκτός δουλειάς. Οι αντιπρόσωποι των συνδικάτων τριγύριζαν στην πόλη δίνοντας διαταγές και επιβάλλοντας πρόστιμα. Η δύναμη των συνδικάτων ήταν απόλυτη.”

…..

Σχεδόν ταυτόχρονα με τους ξεσηκωμούς στα Ανατολικά και στα Μεσοδυτικά, έλαβαν χώρα βίαιες εργατικές εξεγέρσεις στα Δυτικά. Η απεργία στο Χόμστεντ το 1892 δεν είχε τελειώσει ακόμα όταν οι ανθρακωρύχοι της περιοχής Κερ Ντ’ Αλέν στο Άϊνταχο απέργησαν ενάντια στις επαναλαμβανόμενες μειώσεις μισθών. Αλλά η απεργία ήταν εξ’αρχής καταδικασμένη σε αποτυχία. Οι άντρες ήταν άσχημα οργανωμένοι, δεν είχαν αποτελεσματική ηγεσία και ισχυρό ταμείο για να στηριχθεί η απεργία. Οι επιχειρηματίες των ορυχείων μίσθωσαν απεργοσπάστες. Μάχες έλαβαν χώρα. Η εθνοφυλακή δολοφόνησε ανθρώπους. Κάποιος έβαλε βόμβα και ανατίναξε ένα εργοστάσιο πυριτόλιθου. Κατόπιν οι απεργοί κατάφεραν να διώξουν τους απεργοσπάστες από την περιοχή. Οι εταιρείες θεωρώντας ανεπαρκή την εθνοφυλακή για την επιβολή της τάξης, έβαλαν τον κυβερνήτη του Αϊνταχο να απευθυνθεί στον πρόεδρο των ΗΠΑ. Για κάποιο διάστημα στο Κερ Ντ’ Αλέν κηρύχθηκε στρατιωτικός νόμος, με τον τακτικό στρατό να φρουρεί τις περιουσίες την ώρα που οι εργοδότες έφερναν ξανά απεργοσπάστες. Η αποτυχία της απεργίας είχε, βραχυπρόθεσμα, τραγικά αποτελέσματα για τους εργάτες, αλλά οδήγησε στην οργάνωση της Δυτικής Ομοσπονδίας Ανθρακωρύχων, η οποία την επόμενη δεκαετία εξελίχθηκε στον πιο επιθετικό, βίαιο και επαναστατικό οργανισμό στις ΗΠΑ και έγινε πολλά χρόνια αργότερα η ραχοκοκαλιά των Βιομηχανικών Εργατών του Κόσμου των επονομαζόμενων και Γουόμπλις.

178 συναρπαστικές σελίδες όχι απλώς  αμερικανικής αλλά Παγκόσμιας Ιστορίας, ταξικές συγκρούσεις που στην ουσία αποτέλεσαν ένα είδος εμφύλιου πολέμου. Πολύτιμες πληροφορίες, αποσπάσματα από άρθρα και φωτογραφίες από τα τέλη του 19ου αιώνα έως και λίγο πριν από το Β’Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο αναγνώστης καλείται να τοποθετηθεί στο τότε χρονικό πλαίσιο ώστε να κατανοήσει καλύτερα συνθήκες και αντιδράσεις. Η εύκολη καταδίκη της βίας “απ’όπου κι αν προέρχεται” εδώ δεν έχει θέση. Και βέβαια δε λείπουν ούτε οι αναφορές σε τραγικά λάθη των εξεγερμένων ή στην καπήλευση των αγώνων από τους οπορτουνιστές και τους πολιτικούς απατεώνες εκείνης της εποχής.

xilia-enniakosia-evdominta-tessera

ΧΙΛΙΑ ΕΝΝΙΑΚΟΣΙΑ ΕΒΔΟΜΗΝΤΑ ΤΕΣΣΕΡΑ : DAVID PEACE

Εκδόσεις : ΙΝΔΙΚΤΟΣ

Μετάφραση : Νίκος Κουφάκης

Εβδομάδα του μίσους. Ξημέρωμα Παρασκευής 20 Δεκεμβρίου 1974.

Ξύπνιος στο πάτωμα του δωματίου 27 ανάμεσα σε ένα χάρτινο χιονάκι και εκατοντάδες σκισμένες κόλλες με λίστες υπογραμμισμένες με κόκκινο. Λίστες, έγραφα συνεχώς λίστες από την στιγμή που έφυγα από την Πόλα. Το αριστερό μου χέρι κρατούσε έναν μεγάλο κόκκινο μαρκαδόρο, το κεφάλι μου γύριζε, κι εγώ έκανα ορνιθοσκαλίσματα πάνω σε φύλλα από την ταπετσαρία..φτιάχνοντας λίστες.

Λίστες με ονόματα

Λίστες με ημερομηνίες

Με μέρη.

Με κορίτσια.

Με αγόρια.

Λίστες με την διαφθορά, τους διεφθαρμένους και τους εν δυνάμει διεφθαρμένους.

Λίστες με αστυνομικούς.

Με μάρτυρες.

Με οικογένειες.

Με αγνοούμενους

Με κατηγορούμενους.

Με νεκρούς.

Ήμουν πνιγμένος σε λίστες και πληροφορίες. Ήμουν έτοιμος να γράψω μια λίστα με δημοσιογράφους, αλλά τα αναθεματισμένα τα δάκρυά μου δεν σταματούσαν να πέφτουν ανάμεσα στο κομφετί, το αριστερό μου χέρι με έκοβε από τον μαρκαδόρο και το δεξί μου είχε μουδιάσει.

ΜΗ ΜΟΥ ΛΕΣ ΓΑΜΩΤΟ ΟΤΙ ΔΕΝ ΝΟΙΑΖΟΜΑΙ!!

Ακούμπησα ξανά κάτω την πλάτη μου, με το νου μου σε λίστες γυναικών που είχα γαμήσει.

….

Δέκα δευτερόλεπτα αργότερα παρκαρισμένος έξω από κάποιο πακιστανικό μαγαζί, ακουμπούσα στο δάπεδο του αυτοκινήτου μπουκάλια και σακκούλες που είχα αγοράσει με τα τελευταία μου μετρητά, το ράδιο ούρλιαζε για την βόμβα στο πολυκατάστημα Χάροντς, κι εγώ έβγαζα τα χάπια από το ντουλαπάκι, με ένα τσιγάρο στο χέρι και ένα ακόμα στο τασάκι.

Οδηγούσα μεθυσμένος.

Με εκατόν σαράντα χιλιόμετρα την ώρα κατέβαζα ουίσκυ από το μπουκάλι, λαιμό με λαιμό, φανταζόμουν κορίτσια από το νότο και διαμερίσματα με θέα στη θάλασσα, αναθυμόμουν τις Κάρεν, τις Κάθριν και όλες τις άλλες κοπέλες που είχαν περάσει από τη ζωή μου και κυνηγούσα τα πίσω φανάρια των αυτοκινήτων και μικρά κοριτσάκια, συνθλίβοντας και παραμορφώνοντας την αγάπη κάτω από τους τροχούς και τα λάστιχα του Βίβα.

Ένιωθα σαν δικτάτορας σε ένα καταφύγιο δικής μου εμπνεύσεως και φώναζα : ΔΕΝ ΕΧΩ ΚΑΝΕΙ ΠΟΤΕ ΜΟΥ ΑΣΧΗΜΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ!

Ο Βρετανός Ελλρόϋ; Μπορεί αν και ο David Peace είναι μια σχολή από μόνος του. Δεν έχει γράψει ακριβώς μυθιστόρημα, έχει γράψει ένα κολασμένο, βίαιο και εφιαλτικό ρεπορτάζ-ποίημα. Είναι κρίμα που ένας τέτοιος συγγραφέας δεν έχει περισσότερα βιβλία του μεταφρασμένα στα ελληνικά. Το συγκεκριμένο βιβλίο αποτελεί το πρώτο μέρος της τετραλογίας The Red Riding Quartet με θέμα την δράση στου Στραγγαλιστή Του Γιορκσάϊρ.

Χορηγίες Επικοινωνίας

ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Καστελλορίζου-Πρόγραμμα Εκδηλώσεων

ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Καστελλορίζου-Πρόγραμμα Εκδηλώσεων

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Κυριακή, 26 Αυγούστου 05:30 -11:30 Διάνοιξη μονοπατιών - Φυσιολατρική Κίνηση Βριλησσού 10:00 - 12:00 Μαθήματα κατάδυσης για παιδιά, Roberto Calich, εκπαιδευτής ελεύθερης κατάδυσης Εικαστικά Δρώμενα 10:00-13:00 / 18:00-20:00 Έκθεση…
Readmore

Πρόσφατες ηχογραφημένες εκπομπές

  • Login Form

L

o

g

i

n