New Page 1

   

The Paperhead : Chew

Label : Trouble In Mind

 

Είναι παλαιομοδίτες και δεν το κρύβουν, από το προηγούμενο άλμπουμ τους, το Africa Avenue, είχαν ανοίξει τα χαρτιά τους σχετικά με τη μουσική που λάτρευαν. Είναι κολλημένοι στη δεκαετία του 60 αλλά πριν τις οποιεσδήποτε ενστάσεις τύπου "και γιατί να μην ακούσουμε τα αυθεντικά και να ακούσουμε αυτούς", οφείλω να προειδοποιήσω πως είναι 100% αυθεντικοί. Όλοι είχαν κάποιους δασκάλους, όλοι είχαν κάποιους παιδικούς ήρωες....απαραίτητοι τους ήταν και τους είναι. Το τρίο από το Nashville μας αιφνιδιάζει πολύ ευχάριστα με τον ήχο του, παίζει με το χρόνο και παίζει με τη δισκοθήκη του.

Στα τραγούδια του Chew συναντάμε όλη την απελευθερωμένη ψυχεδελική παρέα που έφερε τα φευγάτα παραμύθια στα πικ-απ. Από Commander Cody και Country Joe & The Fish, μέχρι Syd Barrett και Ultimate Spinach...και να σας πω και κάτι, με σχήματα σαν τους Paperhead έχουμε μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να κάνουμε ένα ταξίδι πίσω στο χρόνο και να ανακαλύψουμε καλλιτέχνες και δίσκους διαμάντια που σνομπάρει το σημερινό ραδιόφωνο,είναι ο μόνος τρόπος.

Ποιός μπορεί να αντισταθεί στον σουρεαλισμό του Emotion ή στις folk-psych παγίδες που στήνονται τόσο αριστοτεχνικά στο Dama De Lavanda; Ποιός δεν θα αναρωτηθεί "αν οι T-REX έπαιζαν progressive δε θα έγραφαν ένα τραγούδι σαν το War's At You;". Οι εκπλήξεις δεν σταματούν εκεί,κανένα τραγούδι δε μοιάζει με το άλλο και συχνά έχεις την εντύπωση πως έχεις να κάνεις με 13 σχήματα, όσα και τα τραγούδια του άλμπουμ δηλαδή. Ακόμα και στοιχεία cabaret έχουν βάλει οι αθεόφοβοι στο Little You.

Το χω ξαναγράψει, αργά ή γρήγορα ο πραγματικός μαθητής θα ξεχωρίσει από τον "κλέφτη" και οι Paperheads είναι μαθητές και μάλιστα αριστούχοι. Έχω ξαναγράψει επίσης πως με έχουν κουράσει αφόρητα οι κολλημένοι γκαραζολάτρες της δεκαετίας του 80 που γυρίζουν τη πλάτη σε οτιδήποτε καινούργιο με το απαξιωτικό "αυτά τα έπαιζαν οι Cramps, οι Fuzztones, οι Gun Club κλπ", δε θέλω να σας κακοκαρδίσω αλλά όλοι οι παραπάνω ήπιαν νερό στο όνομα πολλών "αρχαίων" και πολύ μάγκικα έχουν παραδεχτεί πως "αν δεν υπήρχαν ορισμένοι δεν θα υπήρχαμε ούτε εμείς".

Για μη δογματικούς και για αληθινά μουσικόφιλους που δεν κουράζονται ποτέ με ηχητικές περιπέτειες το Chew είναι εξαιρετική επιλογή

Μια μικρή ιδέα στον παρακάτω σύνδεσμο

Καλή Ακρόαση

Διονύσης "Moodytimes" Τσαγκλής

https://www.youtube.com/watch?v=uoHqG0hCRCM

 

 

 

 

powered ByGiro.com

P

l

a

y

e

r

  • Login Form

L

o

g

i

n