: :

DOPE LEMON : SMOOTH BIG CAT (2019)

LABEL : BMG

 

O κύριος Angus Stone (του ντουέτου Angus And Julia Stone) αποφασίζει να απομακρυνθεί λιγάκι από την ασφάλεια του indie folk και να επανέλθει με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Dope Lemon και με νέες υπνωτιστικές ψυχεδελικές συνταγές πράγμα που πολύ μας ευχαριστεί. Από το ξεκίνημα του Hey You καταλαβαίνουμε πως αυτό το πολύχρωμο παραμύθι ούτε εύκολο στην ακρόαση είναι ούτε θα έχει απαραίτητα ευτυχισμένο τέλος, πάντως εμείς ζήσαμε καλά και ελπίζουμε ο Angus καλύτερα. Αυτό το χάσιμο στην αφήγηση και στην ενορχήστρωση του Salt And Pepper θυμίζει περισσότερο αμερικάνικη σκηνή παρά την πατρίδα του την Αυστραλία, νομίζεις ότι ο Beck κυνηγά τους στίχους μιας νωχελικής στιγμής των Mercury Rev πράγμα το οποίο συνεχίζεται με το Hey Little Baby απλώς εκεί είναι καλεσμένοι και οι Eels.

Στο Lonely Boys Paradise μας έρχονται στο μυαλό οι τελευταίες δουλειές του John Grant και στο Give Me Honey ο φίλος μας δίνει μαθήματα παντρέματος lo-fi αλά Pavement με νεοψυχεδέλεια αλά Decemberists. Ποιός είπε ότι οι χίππυς πέθαναν, απλώς εκσυγχρονίστηκαν και έγιναν λίγο πιο κοσμοπολίτες όπως μας αποκαλύπτει το Dope And Smoke. Στο Smooth Big Cat έχουμε την εντύπωση ότι συναντάμε τους Crowded House πιο μινιμαλιστικούς, πιο εξουθενωμένους και πιο ταξιδιάρικους (ότι κι αν σημαίνει αυτό).

Θα επαναλάβω ότι αυτά που γράφω τα αποκαλώ γνώμη και όχι κριτική, η γνώμη μου λοιπόν είναι πως ο Angus μας χάρισε ένα από τα πιο ενδιαφέροντα LP για το 2019 με υπέροχες συνθέσεις και εξαιρετικές ενορχηστρώσεις, το Smooth Big Cat μυρίζει έμπνευση και δημιουργικότητα από την αρχή ως το τέλος.

https://www.youtube.com/watch?v=9OzmlCmTvc4

 

FONTAINES DC : DOGREL (2019)

LABEL : PARTISAN

Ο Grian Chatten επαναλαμβάνει συχνά I'm gonna be big στο τραγούδι με το οποίο ξεκινά το άλμπουμ, και από τη χροιά της φωνής καταλαβαίνεις τον σαρκασμό και τον θυμό της punk φιλοσοφίας η οποία επιμένει να μας τιμά με την παρουσία της όσο κι αν επιμένουν κάποιοι να την απαξιώνουν. Οι πέντε τσαμπουκαλεμένοι Δουβλινέζοι έμοιαζαν οι νικητές του παιχνιδιού από τα αποδυτήρια κιόλας. Πριν να βγάλουν καλά καλά το πρώτο τους σινγκλ είχαν αγαπηθεί από κοινό και μουσικούς δημοσιογράφους, ο λόγος; Μα ποιός άλλος από τις ζωντανές τους εμφανίσεις όπου εκεί ρήμαζαν τα πάντα. Οι πάντες λοιπόν περίμεναν πως και πως το ντεμπούτο τους, ανάμεσα σε αυτούς και όλοι όσοι ακόνιζαν μαχαίρια πιστεύοντας πως οι Fontaines DC θα είναι άλλο ένα συγκρότημα κομήτης.

Το Dogrel χωρίς να είναι σκίζει από προτοτυπία σκίζει από ενέργεια και φρεσκάδα, it's only post punk, it's only rock n' roll αλλά ναι, ακόμα μας αρέσει. Στην παραγωγή ο πολύπειρος Dan Carey (Tame Impala, Bat For Lashes, Toy, Bloc Party). Το Sha Sha Sha θα μπορούσε να είναι κάλλιστα ένα σούπερ punk εμβατήριο από την εποχή των μεγάλων Clash και το To Real ένας μουσικός οδηγός για το πως μπορείς να συνεννοηθείς με την απόγνωσή σου λιώνοντας στο χορό. Στο Television Screen ένας Mark E Smith που ακούγεται πεντακάθαρα σμίγει με μια παρέα που θυμίζει New Order αν ήταν λίγο πιο κιθαριστικοί. Οι επιρροές από Fall συνεχίζονται και εμπλουτίζονται με κιθαριστικούς βομβαρδισμούς στο Hurricane Laughter. To Roy's Tune είναι από τα πιο όμορφα post punk κομμάτια της χρονιάς, συναντάμε από Ian Dury μέχρι πιο heavy Cure στη μελωδία του. Και το The Lotts είναι επίσης ένας φόρος τιμής στη δεκαετία του 80 αλλά όπως και τα υπόλοιπα τραγούδια έχουν το κάτι παραπάνω που τα κάνει να ξεχωρίζουν από το σωρό με τις "μοδάτες νοσταλγικές επιστροφές". Είμαι σίγουρος ότι το Dogrel θα βρίσκεται στις περισσότερες λίστες με τα καλύτερα άλμπουμς του 2019, αλλά μη δίνεται σημασία, εσείς ακούστε το, ξανακούστε το και απολαύστε την παρέα του, έχει πολλά να σας πει κι αυτό από μόνο του φτάνει

https://fontainesdc.bandcamp.com/

 

 

 

 

  • Login Form

L

o

g

i

n