On Air Now-Music Solution με τον Sfiltro
: :

 

img_20190113_142424

ΓΟΥΝΤΙ ΓΚΑΘΡΙ : ΣΠΙΤΙ ΑΠΟ ΓΗ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ : ΑΙΟΛΟΣ

Μετάφραση : Αλέξης Καλοφωλιάς

Και κάτι περισσότερο από τη ζέστη και τη ζέστη και το χαλάζι και τις βροχές στις λασπερές πεδιάδες ταρακούνησε την ψυχή του Τάικ Χάμλιν όπως στεκόταν εκεί νιώθοντας προσβεβλημένος, πληγωμένος, φοβισμένος, νευρικός, περήφανος, χαρούμενος, δυστυχισμένος.

Ένας ήχος ακούστηκε. Ένας ήχος που ερχόταν κάτω από το κρεβάτι, κάτω από τις σκάλες, ακόμα και από τη σοφίτα, τους κάδους για την κρέμα, τους δίσκους του διαχωριστή, το τραπεζομάντιλο, το γυαλί της λάμπας, ένας ήχος που απλώθηκε στον αέρα μέσα από τους ήχους των ανέμων που λυσσομανούσαν έξω στη νύχτα, το τρίξιμο του χιονιού και του πάγου, το τριζοβόλημα του κρυσταλλιασμένου λασπόχιονου, το σκληρό παγωμένο χιόνι : ένα κλάμα. Ένα σκόρπιο, ραγισμένο, ανεμοδαρμένο, τρεμάμενο κλάμα. ήταν μια γυναίκα που πνιγόταν σε νερό, ένας άντρας που πνιγόταν σε καυτό λάδι. Ένας σκύλος που κυλούσε σε μια κατολίσθηση από τον γκρεμό του Καπ Ροκ. Μια μητέρα γαλλοπούλα που στριγγλίζει στα τρία μωρά της που έχουν παγιδευτεί στα χαντάκια της λάσπης κάτω από τις ρόδες του φορτηγού. Ο τελευταίος επιθανάτιος συριγμός, ο μοναδικός ήχος μιας σαύρας κάτω από έναν βράχο που πέφτει. Ο θόρυβος από αφυδατωμένες ακρίδες στα κλαδιά των θάμνων. Το κροτάλισμα από σύννεφα ακρίδων που απογειώνονται εγκαταλείποντας ένα ράντσο. Ένα σκυλί που αλυχτάει. Το πεινασμένο κογιότ. Το κρώξιμο ενός κυπρίνου που δαγκώνει τα ίδια του τα πτερύγια έξω από το νερό, το αγκομαχητό του όρνεου που τρώει μια σφαίρα στο κεφάλι. Ο ήχος από φρέσκα πράσινα πράγματα που ξεπροβάλλουν σκίζοντας το ανοιξιάτικο έδαφος. Ένας σαπισμένος τροχός άμαξας, μια πόρτα αχυρώνα, ο μεταλλικός ήχος από σκουριασμένα σπιρούνια κρεμασμένα στον πάσσαλο του ανεμόμυλου. Ο ήχος ήταν ένα κλάμα και το κλάμα είχε όλους αυτούς του ήχους και άλλους τόσους και άλλους τόσους , εμπεριείχε όλους του ήχους, όλους τους συριγμούς, τα γαβγίσματα, τα αλυχτίσματα, τα σκουξίματα, τα κρωξίματα, τα τιτιβίσματα,, τα κελαηδίσματα, τα ουρλιαχτά, τα σφυρίγματα, τα μουγκρητά, τις κραυγές και τα γρυλίσματα, όλα αυτά συνυπήρχαν μπερδεμένα στο μυαλό του Τάικ καθώς άκουγε τον στριγκό ήχο από τα οστά των κροτάφων του, κι έβλεπε την Μπλανς να κουνάει το μωρό εκεί, πάνω από το γλιστερό φαράγγι. Και από τους τοίχους του φαραγγιού το κλαμα συγκροτήθηκε, και οργανώθηκε καλύτερα, και συνδικαλίστηκε, κι έγινε κάτι τόσο πλατύ, τόσο ψηλό, τόσο μεγάλο, τόσο δυνατό που ζόρισε τις σανίδες του καλυβιού. όταν ο Τάικ σκέφτηκε ότι όλοι αυτοί οι ήχοι έρχονταν από το στόμα και τα πνευμόνια και την κοιλιά του μωρού του που ήταν μετέωρο πάνω από εκείνο το κρεβάτι, τον κατέκλυσε ένα τέτοιο συναίσθημα περηφάνιας που ένιωσε σαν το αμόνι του σιδηρουργού, κι άκουσε στην ψυχή του τον ήχο από εκατό σφυριά. Και άκουσε και το δικό του σφυρί να ηχεί πάνω από κάθε άλλο αμόνι σε ολόκληρο τον κόσμο

Πρόσφατες ηχογραφημένες εκπομπές

  • Login Form

L

o

g

i

n