krisi

Το ζήτημα της μαζικής κουλτούρας θέτει πρώτα ένα άλλο θεμελιακότερο ζήτημα, δηλαδή την άκρως προβληματική σχέση κοινωνίας και κουλτούρας. Αρκεί να θυμηθούμε σε τι έκταση όλο το κίνημα της μοντέρνας τέχνης είχε σαν αφετηρία την παθιασμένη εξέγερση του καλλιτέχνη κατά της κοινωνίας ως τέτοιας(και όχι κατά της άγνωστης μέχρι τότε μαζικής κοινωνίας) για να συνειδητοποιήσουμε ότι αυτή η αρχική σχέση ήταν κάθε άλλο παρά ιδανική. Γι’αυτό πρέπει να δυσπιστούμε με την επιπόλαιη νοσταλγία μιας πλειάδας κριτικών της μαζικής κουλτούρας για κάποια Χρυσή Εποχή μιας καλής και καθώς πρέπει κοινωνίας. Στις μέρες μας η νοσταλγία αυτή είναι πολύ πιο διαδεδομένη στην Αμερική παρά στην Ευρώπη, για τον απλούστατο λόγο ότι η Αμερική παρ’όλο που έχει εξοικειωθεί σε μεγάλο βαθμό με τον βαρβαρικό φιλισταϊσμό των νεόπλουτων, έχει μια αμυδρή μόνο γνώση του εξ ίσου οχληρού πολιτισμικού και καλλιεργημένου φιλισταϊσμού της ευρωπαϊκής κοινωνίας, στην οποία έχει γίνει ένα ζήτημα κύρους να μορφώνεται κανείς έτσι που να εκτιμά την κουλτούρα αυτή η έλλειψη εμπειρίας ίσως να εξηγεί την αιτία που η αμερικάνικη λογοτεχνία και ζωγραφική άρχισε αιφνίδια να παίζει έναν τόσο αποφασιστικό ρόλο στην εξέλιξη της μοντέρνας τέχνης, και που , και που η επιρροή της γίνεται αισθητή σε όσες χώρες η πνευματική και η καλλιτεχνική πρωτοπορεία έχει υιοθετήσει μια ειλικρινά αντιαμερικανική στάση.  Το δυσάρεστο όμως είναι ότι η έντονη δυσφορία που η ίδια η λέξη “κουλτούρα” είναι πιθανόν να προκαλεί ακριβώς μεταξύ όσων είναι οι επιφανέστεροι εκπρόσωποί της μπορεί να περνά απαρατήρητη ή να μην κατανοείται ως ένδειξη μιας ανωμαλίας

Hannah Arendt : Η Κρίση Της Κουλτούρας

Εκδόσεις : Στάσει Εκπίπτοντες

Μετάφραση : Γ. Ν. Μερτίκας

Πρόσφατες ηχογραφημένες εκπομπές

Χορηγίες Επικοινωνίας

  • Login Form

L

o

g

i

n