Εναλλακτικοί Players-Αν δεν μας ακούτε πατήστε εδώ

New Page 1

  

      TUNEIN logo           

 

 

 

STRATIOTIS

Ford Madox Ford : Ο Καλός Στρατιώτης (Μια Ιστορία Πάθους)

ΕΚΔΟΣΕΙΣ GUTENBERG

Μετάφραση : Γιώργος – Ίκαρος Μπαμπασάκης

Έχω, και το ξέρω, αφηγηθεί την ιστορία αυτή με έναν τρόπο ακανόνιστο, δίχως συνοχή, και θα’ναι δύσκολο πολύ για τον καθένα να βρει τον δρόμο του μέσα απ’αυτό που ίσως μοιάζει με λαβύρινθο. Αλλά δεν μπορώ να κάνω τίποτα πια, δεν μπορώ να βοηθήσω. Επέμενα στην ιδέα πως βρίσκομαι σε κάποιαν αγρέπαυλη με έναν σιωπηλό ακροατή που ανάμεσα στις ριπές του αγέρα και τον αχό της απόμακρης θάλασσας ακούει την ιστορία μου όπως του την λέω. Κι όταν κανείς αφηγείται μια τέτοια ιστορία- παρατεταμένη, λυπηρή, θλιμμένη, πηδάει ακανόνιστα από το παρελθόν στο μέλλον κι από το μέλλον στο παρελθόν. Θυμάται άξαφνα σημεία που είχε ξεχάσει, και τα εξηγεί λεπτομερειακά , μια που διαπιστώνει πως δεν τα έθιξε όσο έπρεπε και πως ενδέχεται η άκαιρη παράλειψή τους να έχει δημιουργήσει εσφαλμένες εντυπώσεις. Παρηγοριέμαι στην σκέψη ότι πρόκειται για μιαν αληθινή ιστορία και ότι τελικά όλες οι αληθινές ιστορίες μεταδίδονται με αυτόν τον τρόπο καλύτερα, σαν να πρόκειται για μια ιστορία κάποιος σε κάποιον άλλον προφορικά. Έτσι μοιάζουν πιο πειστικές, πιο αληθινές.

Κι όμως το μυαλό της αντιδρούσε, εξεγειρόταν, επαναστατούσε. Δεν μπορούσε να αφήσει αυτό το σπίτι. Φανταζόταν πως εκείνος ήθελε να την υποχρεώσει να φύγει για να μην δει τις ερωτοτροπίες του με μιαν άλλη κοπέλα. Ναι, θα έμενε εκεί- για να παρηγορεί την Λεονόρα.

Και τότε έφτασε η αναπάντεχη ταραχή από την επιστολή της μητέρας της. Η μητέρα της, φαντάζομαι, έλεγε περίπου τα εξής:

“Δεν έχεις το δικαίωμα να εξακολουθείς να ζείς μέσα στην χλιδή και στον σεβασμό. Θα έπρεπε να είσαι στους δρόμους μαζί μου. Πως είσαι σίγουρη άλλωστε ότι είσαι πράγματι κόρη του Συνταγματάρχη Ράφορντ;”

Δεν ήξερε τι σήμαιναν αυτά τα λόγια. Φανταζόταν την μητέρα της να κοιμάται κάτω από αψίδες και γέφυρες ενώ ολόγυρα έπεφτε χιόνι πυκνό. Αυτή την εντύπωση της έκανε η φράση “στους δρόμους”. Μια πλατωνική αίσθηση καθήκοντος της έδωσε την ιδέα πως όφειλε να πάει να παρασταθεί στην μητέρα της, να την παρηγορήσει-τη μητέρα που την ανάστησε, μολονότι δεν καταλάβαινε τα λόγια της. Και ταυτόχρονα ήξερε πως η μητέρα της άφησε τον πατέρα της για έναν άλλον άντρα- και γι’αυτό λυπόταν τον πατέρα της, κι ένιωθε τρομερά άσχημα με τον εαυτό της, που ταραζόταν στο άκουσμα και μόνο της φωνής του πατέρα της.

Πρόσφατες ηχογραφημένες εκπομπές

  • Login Form

L

o

g

i

n