Εναλλακτικοί Players-Αν δεν μας ακούτε πατήστε εδώ

New Page 1

  

      TUNEIN logo           

 

 

On Air Now-Ο γύρος του κόσμου σε 8 νότες με τον VassilisbSax
: :
 

ALLOS

Σαμ Σέπαρντ : Ο Άλλος Μέσα Του

Εκδόσεις Πατάκη

Μετάφραση : Χίλντα Παπαδημητρίου

Ένα άλλο πρωί, πριν εμφανιστεί στη ζωή μου αυτή η Κοπέλα, κάτι καθόταν στο στήθος μου-κουλουριασμένο σαν γάτα, αλλά δεν ήταν γάτα. Ξύπνησα πολύ επιφυλακτικά, προσέχοντας να μην ενοχλήσω το πλάσμα, σχεδόν δίχως να ανασαίνω, από φόβο ότι το πλάσμα θα μπορούσε να ορμήσει στο πρόσωπό μου. Ίσως κάποιο στοιχειό ή- σούκουμπους θηλυκός δαίμονας, έτσι δεν το λένε; Εν πάση περιπτώσει, ήταν Αυτή που μοιράζει πεπρωμένα κι εφιάλτες, Εκείνη. Γένους θηλυκού, αδιαμφισβήτητα. Κουλουριασμένη λες και το στήθος μου ήταν το πιο ζεστό μέρος του σπιτιού, με μάτια καρφωμένα στον τοίχο από πάνω- κίτρινα μάτια-, σαν να πόζαρε για να την φωτογραφήσει κάποιος με το i-phone ίσως.Είχε λάγνο χαμόγελο που θύμιζε τις δαιμόνιες γάτες σε μια χαλκογραφία του Γκόγια, που μοιάζουν τελείως απαθείς. Μαύρα μάτια, μάτια ανέκφραστα σαν του Πατσίνο. Δεν αισθάνθηκα πανικό, αλλά μπορούσα να νιώσω όλα τα σινιάλα του συναγερμού να χτυπούν εντός μου. Μικρές ηλεκτρικές εκκενώσεις στους ώμους και στ’αυτιά μου. Με διαπερνούσαν σαν καυτό κεντρί. Την παρακολουθούσα καθώς βρισκόταν στην άκρη της μύτης μου χωρίς να κουνάω το κεφάλι. Δεν προσπάθησα να την αγγίξω ή να την διώξω. Δεν ήθελα αιφνίδιες υστερίες ούτε να αρχίσει να χτυπιέται με κίνδυνο να με σκίσει ή να με δαγκώσει κατά λάθος. Ένα βαθύ παλλόμενο γουργουρητό έβγαινε από τον λαιμό της αλλά τελείως διαφορετικό από αυτό που βγάζουν οι οικόσιτες γάτες που ξέρω. Θυμήθηκα το σπάνιο απόσπασμα ενός ασπρόμαυρου φιλμ που είχα δει, το οποίο είχε γυριστεί μάλλον την δεκαετία του 1920 κι έδειχνε τον τελευταίο αιχμαλωτισμένο Δαίμονα Της Τασμανίας πριν την εξαφάνιση του είδους (έχει εξαφανιστεί το είδος, σωστά;), αλλά το στοιχειό ήταν τελείως διαφορετικό από το τέρας αυτό. Δεν ήταν τόσο μεγάλο. Ούτε ραβδωτό. Ήταν απλώς μια ύπαρξη που ενέδρευε έχοντας αποκτήσει γυναικεία μορφή. Την παρατηρούσα πάρα πολλή ώρα καθώς γυρνούσε αργά το κεφάλι της , από αριστερά στα δεξιά, μετά-υποθέτω-χόρτασε την όποια ζέστη εξέπεμπα και ξεγλίστρησε σαν νυφίτσα, σβήνοντας στις γωνίες του διαδρόμου. Έμεινα ακίνητος για λίγο, νιώθοντας παγωμένα ρεύματα στο δωμάτιο. Άκουσα τον θερμοστάτη να κλείνει. Το να μην κινηθώ έμοιαζε σημαντικό. ίσως είχα γίνει πέτρα. 

Πρόσφατες ηχογραφημένες εκπομπές

  • Login Form

L

o

g

i

n