FAV

Η Ευνοούμενη (The Favourite) – 2018

Σκηνοθεσία : Γιώργος Λάνθιμος

Πρωταγωνιστούν : Ολίβια Κολμαν, Ρέϊτσελ Βάϊς, Έμμα Στόουν

Αρχές 18ου αιώνα και στο θρόνο της Μ. Βρετανίας βρίσκεται η βασίλισσα Άννα η οποία όμως είναι ένα σωματικό και ψυχικό κουρέλι. Στην ουσία την διακυβέρνηση της χώρας έχει αναλάβει η στενή της φίλη Λαίδη Σάρα αλλά οι ισορροπίες και οι ρόλοι θα αλλάξουν μετά την άφιξη της νεαρής υπηρέτριας Άμπιγκέηλ.

Ο Λάνθιμος είναι ξεκάθαρος από τα πρώτα κιόλας λεπτά της ταινίας. Δε σκοπεύει να μας παρουσιάσει ένα ακόμα ιστορικό δράμα, όπως το περιμένει ο μέσος θεατής τουλάχιστον, η ματιά του πάνω σ’εκείνη την περίοδο είναι κάπως διαφορετική. Δεν είναι δύσκολο να αντιληφθούμε ότι πρόκειται να περάσει από πριονοκορδέλα την άρχουσα τάξη αλλά με έναν εντελώς δικό του τρόπο, δικό του εντελώς; ΟΚ να μην είμαστε άδικοι, το σενάριο των Ντέμπορα Νταίηβις και Τόνυ Μακναμάρα συμβάλει τα μέγιστα στο όραμα του σκηνοθέτη άλλωστε χωρίς καλό σενάριο σε τέτοιες περιπτώσεις δεν πας πουθενά. Οι σεναριογράφοι λοιπόν έπιασαν το νόημα ή αν θέλετε το πνεύμα του Λάνθιμου και ο τελευταίος πέτυχε τους ιδανικούς συνεργάτες. Δηλητηριώδες χιούμορ, ειδικά στην αρχή, ευφυέστατο πινγκ-πονγκ όσον αφορά τις ατάκες, και αρκετός σουρεαλισμός, κάπως όμως διαφορετικός από αυτόν που είχαμε συνηθίσει σε παλαιότερες ταινίες του Λάνθιμου.

Όχι ο Λάνθιμος δεν άλλαξε, για την ακρίβεια δεν άλλαξε τόσο. Παραμένει “παράξενος” όμως η “παραξενιά” του αυτή έχει αρχίσει να δημιουργεί κάτι σαν σχολή. Δεν πρόκειται ποτέ να αλλάξω γνώμη για τον Κυνόδοντα τον οποίο θεωρώ μία από τις πιο δήθεν ταινίες που είδα τα τελευταία χρόνια αλλά ακόμα και τότε κάτι μέσα μου μου έλεγε πως με τον συγκεκριμένο δημιουργό δεν θα ξέμπλεκα τόσο εύκολα όσο νόμιζα. Οι ταινίες του από εκεί κι έπειτα με κέρδιζαν συνεχώς κάτι που συνέβη φυσικά και με την Ευνοούμενη. Δεν μπήκα ποτέ στη διαδικασία των  συζητήσεων, της καταδίκης, της υποστήριξης, του αναθέματος, του λιβανίσματος και τόσων άλλων γύρω από την ταινία και τις όποιες αδικίες είχε υποστεί, με ότι δηλαδή είχε κάνει τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης να πάρουν φωτιά. Δεν μπήκα στην βραβειολογία και την οσκαρολογία, για δικούς μου λόγους, τα έβαλα όλα στην άκρη και παρακολούθησα την Ευνοούμενη όσο πιο απερίσπαστος γινόταν, σε καλό μου βγήκε.

THE FAVOURITE

Ούτε τώρα θα ξεκινήσω κουβέντα γύρω από το ποια όσκαρ έπρεπε να κερδίσει και σε ποιες κατηγορίες την αδίκησαν. Σκηνοθετικά ο Λάνθιμος μαγεύει, η κάμερα τρέχει ασταμάτητα και η ματιά της πέφτει παντού, δεν της ξεφεύγει τίποτα. Η αφήγησή έχει μεγάλη δύναμη κι εκπληκτικό ρυθμό και φυσικά εδώ έρχεται να προστεθεί και η εξαιρετική δουλειά του Γιώργου Μαυροψαρίδη στο μοντάζ. Μόνο θαυμασμός για την φωτογραφία του Ρόμπυ Ράϊαν, για τα κοστούμια από την πολυβραβευμένη Σάντυ Πάουελ καθώς και για τα σκηνικά. Τελικά Η Ευνοούμενη είναι μια μαύρη κωμωδία; Δε θα ήταν λάθος αν απαντούσε κανείς “ναι” αλλά δε θα ήταν και απόλυτα σωστό, πρόκειται για ένα φιλμ όπου το κωμικοτραγικό στοιχείο παρουσιάζεται με ταχυδακτυλουργικό τρόπο. Γελάς αβίαστα αλλά και συχνά τρομάζεις, απολαμβάνεις το χιούμορ αλλά υπάρχει και χώρος για αποστροφή. Εν ολίγοις κάποιες φορές ο Μπάρρυ Λίντον αντάμωσε με το στυλ του Λουκίνο Βισκόντι καθώς και με τον Υπηρέτη του Λόουζι, αλλά είπαμε ο Λάνθιμος πια είναι μία κατηγορία μόνος του, έχει τη δική του σινέ-φωνή.

Πόσο όμορφα αλήθεια αυτά τα ευρυγώνια πλάνα και πόσο δένουν με την σαρκαστική φιλοσοφία που ποτίζει την ταινία. Λατρεύοντας τη μουσική και συχνά ανακατεύοντας την με τον κινηματογράφο τολμώ να πω ότι Η Ευνοούμενη αν ήταν LP θα μπορούσαν να το έχουν γράψει οι Genesis ή οι Jethro Tull την περίοδο της μεγάλης τους φόρμας. Είναι μια progressive rock όπερα από μία άποψη. Ο χειρισμός του φωτός, σε συνδυασμό με το σκοτάδι στο μυαλό και κυρίως στις ψυχές των ηρώων, τα πλάνα με τις σκοτεινές κάμαρες, τα κεριά και τις μυστικές συναντήσεις, ο ορισμός της κινηματογραφικής ιδιοφυίας. Το κατά πόσο ενδιαφέρουσα μπορεί να βρει κανείς την ιστορία που παρακολουθεί μπορεί να είναι θέμα γούστου, εκεί που δεν χωράει καμία αμφιβολία είναι στο πόσο καλός σκηνοθέτης είναι ο Λάνθιμος, ακόμα και οι εχθροί του πρέπει να το παραδεχτούν.

favourite2018_feature

Και περνάμε στις ερμηνείες όπου εκεί ερχόμαστε αντιμέτωποι με μία από τις συγκλονιστικότερες “κόντρες” που έχουμε δει τον τελευταίο καιρό, είπαμε ξέχωρα από όσκαρ πραγματικά δεν ξέρεις ποια να πρωτοδιαλέξεις, Κόλμαν, Στόουν, Βάϊς σαρώνουν τα πάντα στο πέρασμά τους, δεν υπάρχει πρώτος και δεύτερος ρόλος, όλες είναι πρωταγωνίστριες και αν υπήρχε δικαιοσύνη σ’αυτή τη ζωή αφού το όσκαρ γυναικείου ρόλου έπρεπε να πάει στην Ευνοούμενη θα έπρεπε ταυτόχρονα να μοιραστεί και στα τρία, μιλάμε για ρόλους καριέρας!

Ο εφιαλτικός ιστός που έχει φτιάξει ο Λάνθιμος και παγιδεύει τους πάντες μέσα σε αυτόν σε ξεγελάει, δεν νιώθεις άβολα, όλα μοιάζουν άνετα και φυσιολογικά, όταν καταλάβεις τι γίνεται είναι πια αργά. Η απαισιοδοξία και η απειλή δίνονται με τελείως διαφορετικό τρόπο από αυτόν που ενδεχομένως περιμέναμε, ο σκηνοθέτης μας αιφνιδίασε όμορφα.

Πρόσφατες ηχογραφημένες εκπομπές

Χορηγίες Επικοινωνίας

  • Login Form

L

o

g

i

n